Systaddal

Plumbo-humor og misforstått rasisme

2012-01-15T03:47:00.000-08:00

Årets Spellemannspris var ei festførestilling lenge, men enda opp i plumpe vitsar og ei framvising i påteken politisk korrektheit som vi ikkje har sett maken til på lang tid. Det som kunne og skulle passert inn i historiebøkene som ein dårleg vits frå ein atypisk representant for ein kultur og sjanger som aldri har vore kjent som kultursnobbar, vart i staden gjenstand for eit skandalejagande hylekor med musikkjendisar på slep, som for alvor fekk vist kva dei er laga av.

Visst var spøken dårlig. Det hadde eg også rekna med frå eit band som kallar seg Plumbo med ein sang som heiter Møkkemann. Men rasistisk var den ikkje. Dette er ikkje rasistane og rasismen vi som samfunn skal bruke kreftene våre på å motkjempe, ganske enkelt fordi det aldri var meint som, og heller aldri ville blitt tolka som rasisme. Det er av dei mindre politisk korrekte, sjølvsagt. Plumbo er enkle og plumpe, men dei er ikkje rasistar - dei er harmlause. Difor vert reaksjonane, både i sosiale medier, hjå dagspressa og på nachspielet etterpå, så malplasserte og feil. Den einaste vinnaren er den gjennomtenkte og ondsinna rasismen, og dei som målbære den. Den får vi ikkje fatt i på ei sleivete tale seint på Spellemannprisutdelinga, den må vi oppsøke, få motbør av og arbeide med. Rasistane legg seg ikkje flate minuttet etterpå, og beklagar.

Difor er eg personleg mykje meir skuffa øve Tshawe, som responderar på direkten (VGTV) med å kalle Plumbo-vokalisten eit "jævlig fittehøl". Då er vi på same nivå, og kanskje verre, frå ein artist iallfall eg hadde større tiltru til. Når også Kaizers-gitaristen kjem med øltømminga si, etterfølgt av å demonstrativt knuse glaset i golvet framfor kamera og Plumbo, så er botnen nådd. Den gjennomsnittlege førsteklassen har mykje å lære til denne gjengen om å oppføre seg på ein skikkeleg måte, og handtere konflikter.

Så ser at min eigen Facebook-krets heng seg opp i at det vert skulda på bygdetilhøyrigheit når ein skal vekkforklare den dårlege vurderingsevna. Det trur eg er riktig. Rett nok ei smal og lita gruppe av "dei frå bygda", men likefullt. Så er det heldigvis slik at dei fleste blandt oss veit at det ikkje er slik at dei frå bygda er ei samla gruppe med like folk, på same måte som dei fleste av oss veit det heller ikkje ekisterer ei samkøyrt og einarta gruppe som heite folk frå byen. Dei som ikkje klarar å skilje dette er ikkje eg så bekymra for kva måtte meine. Dei høyrer heime i Plumboland sjølv. Såleis har ikkje dette ein millimeter med omdøme å gjere, men det kan nok synleggjere nokre dårlege bygde-sjølvbilete.

Budsjettet - vårt arbeid

2011-12-04T13:48:00.000-08:00

Den førre posten var skriven i opptakta til budsjettarbeidet i Hyllestad kommune. No, nokre veker seinare, har vi fått jobba med innhaldet, både kvar for oss og i gruppene. Vi har endå til hatt to fellesmøte der alle gruppeleiarane har diskutert intensjonar og alternativ. Prosessen har vore krevjande og utfordrande på dei eine sida, men prega av gode diskusjonar og godt arbeid på den andre. Felles for alle gruppene er at ein ynskjer å utføre meir enn det ein i realiteten har pengar til. Då må vi kvar for oss legge nokre premiss i botnen. Våre er:

- kva tiltak, og i kva rekkefølgje ynskjer vi å ta innatt i budsjettet for 2012?
- kvar kan ein spare, både for 2012, men kanskje endå viktigare - for resten av økonomiplanperioden (til 2015)?
- er budsjettet realistisk?

For oss på Samlingslista har det vore naturleg å setje opp nokre konkrete punkt og summar på dei postane vi sterkast ynskjer å finne dekning for, og prioritere rekkefylgja. Vår liste med konkrete punkt ser slik ut, i prioritert rekkefølgje:

- Oppretthalde Frivilligsentralen
Frivilligsentralen er navet for all den positive frivillige innsatsen som vert lagt ned i kommunen vår. Mykje er usynleg arbeid, men som kan bety skilnaden på eit godt og dårleg liv for den som er involvert. Andre oppgåver er veldig synlege, som når ein kollektivt går saman for å feire oss sjølv. Frivilligsentralen gjer ein uvurdeleg innsats for lag og organisasjonar, og for meg og deg.

- Gjeninnføre politikargodtgjerdsla
Det å vere folkevald og arbeide for ein best mogeleg kommune er ikkje noko ein skal gjere halvvegs eller som venstrehandsarbeid. Det har det heller ikkje vore, men det er prinsippielt riktig og viktig at den innsatsen som ein gjer på fritida for folket sitt ve og vel skal lønnast med ein symbolsk sum i tråd med vervet ein har. I tillegg skal vi ha ein dedikert og hardtarbeidande ordførar. Det skal ikkje vere ein stillingsprosent, men ei altomfattande rolle. Då er det uaktuelt å halde fram med berre 80% godtgjerdsle.

- Oppretthalde aktivitetssenteret
Aktivitetssenteret er ikkje lovpålagt, men for Hyllestad sin del har det vore enormt viktig. Det er eit tiltak for brukarar som ikkje har noko anna tilbod, og det har vore med på å auke livskvaliteten til dei som har vore med. I tillegg har ein i Hyllestad vore del av ein unikt prosjekt der ein driftar miljøstasjonen i Staurdalen. Dette har vore så vellukka at det vert brukt som modell for andre kommunar.

- Oppretthalde kjøkken og vaskeri på Eiklund

Ein har ikkje funne det sannsynleg at her ligg eit betydeleg innsparingspotensiale når alle faktorar er tekne med. I tillegg så er dette viktige arbeidsplassar i kommunen, som vi ikkje ynskjer å sette vekk, og mogeleg miste ut av kommunen.

- Konkurranseutsette reinhaldstenestene

Tilsvarande vurdering som på førre punkt.

- Auke rammene for skulen

KOSTRA-tal syner oss at skulen har ekstraordinære utfordringar, og ekstremt mange elevar som krev ekstra oppfylgjing. Det krev igjen ekstra ressursar, og desse får ikkje kommunen dekka med dagens inntektssystem. Det vert ei prioritert og ekstremt viktig oppgåve for politikarane i 2012 å jobbe finansieringa av desse tiltaka. Summen av skulen sine utfordringar er eit redusert budsjett på totalt 2,5 mill. Dette betyr naturlegvis tøffe tak for skulen. Vi trur at skuleleiinga vil løyse desse utfordringane på ein best mogeleg måte, både for elevar, foreldre og tilsette. Vi har fått mange gode innspel frå både skulen og utdanningsforbundet, og dei set vi stor pris på. Vi er ansvarlege skuleeigarar, og ynskjer å halde fram med den gode dialogen. Så er det alltid ein kunst å balansere skuleeigarrolla med å vere gode og ansvarlege eigarar av helse- og omsorgstenestene, plan og utvikling, barnehagane og sentraladministrasjonen. Vi er alle i same båt og må dele av den same pengesekken, og andre sektorar har desverre fått tilsvarande utfordringar før, men heldigvis løyst dei. Det er vi trygge på at også skulen skal komme i mål med.

- Redusere auka i kommunale gebyr

Det kan verke som eit paradoks at ein skal promotere seg som tilflyttarkommune samstundes som ein del satsar vert auka. Vi er opptekne av at satsane skal vere levelege, og det er dei samla sett også etter ei oppjustering - etter vårt syn. Når det gjeld vassavifta spesielt, så er den lovregulert, slik at kommunal vassproduksjon skal vere sjølvfinansierande. Det skal vi som politikarar syte for at den er. Så kan ein sjølvsagt alltids diskutere om ein liten kommune som Hyllestad skulle drive med vassproduksjon i utgangspunktet, men det vert i beste fall ein diskusjon av akademisk interesse.

- Unngå auke i eigedomsskatten

Eigedomsskatt er etter vårt syn ein urettferdig og prinsippielt feil måte for ein kommune å skaffe seg inntekter på. Denne meininga veg dessverre ingenting når fylkesmannen har bestemt at den skal innførast for at ein skal få skjønnsmidlar. Dette er i realiteten ikkje opp til politikarane å bestemme for ein kommune i Hyllestad sin situasjon, det er ein føresetnad for at ein skal eksistere.

- Auke rammene for helse og omsorg

For å komme frampå i arbeidet med samhandlingsreforma, og for å betre arbeidssituasjonen for dei tilsette i sektoren, så burde ein ha auka rammene. Her manglar midlar både til Eiklund, heimetenestene, psykiatri, førebyggjande arbeid og administrasjon. Ein vert kort oppsummert heldne i hop av tilsette som gjer ein prisverdig innsats. Også her ligg nokre ekstraordinære utfordringar inne, som etter vårt syn bør gjevast øyremerkte midlar til. Det skal også jobbast med i 2012.

- Auke rammene for kulturskulen

Kulturskulen gjer ein nyttig og viktig jobb for å levere gode tenester til innbyggjarane. I tillegg har ein potensiale til å utvikle endå fleire tilbod til fleire grupper av innbyggjarane, som også kan gje oss inntekter og/eller innsparingar på sikt.

- Auke rammene for sentraladministrasjonen

Sentraladministrasjonen er i likheit med mykje anna på eit minimum, og har i hovudsak fokus på lovpålagde tenester. Vi ynskjer å løyve midlar for å auke ressursbruken på utviklinga av nettsidene, innføre politikarportalen for spare miljøet og kostnadar, sette i gang naudsynte prosjekt innanfor IT og lage rom for konstruktive utviklingsoppgåver.

- Auke rammene for plan og utvikling

Plan og utvikling har i ei årrekke vore under sparekniven. Det betyr at vi som folkevalde har opparbeida eit etterslep som plan og utvikling på leve med i sin kvardag. Det er ikkje bra. Vi er på helane når det gjeld veg, vatn og kommunale bygg. I tillegg har ein ikkje ressursar til drive med kultur og utviklingsbiten i den utstrekning som vi ynskjer.

I framhaldet finst det ei uendeleg liste med gode tiltak som vi kunne ha hatt dersom vi hadde ein annan økonomisk situasjon. Administrasjonen har fremja eit forslag til budsjett der ein har auka eigedomsskatten så mykje som ein kan, ein har auka kommunale gebyr og avgifter. I tillegg har ein ikkje funne rom for politikargodtgjerdsla. Dette forslaget går i balanse. Det vil sei at vi må frigjere midlar dersom vi skal bruke meir. Det er utfordringa vår. Frå før veit vi at drifta på dei ulike sektorane er tekne ned til eit minimum.

Samlingslista sitt forslag for å finne dekning er:

- legge ned dei kommunale barnehagane frå hausten -12, samle dei på Hyllestad, og flytte småskulen saman med resten.
- selje bygga til noverande Øen og Leirvik barnehagar.
- redusere ei av ingeniørstillingane på plan og utvikling til 60%.

Det er viktig at dei grepa som blir gjort no er strukturelle grep som også gjev oss ein langsiktig gevinst. Dersom ein utøver budsjettmessige krumspring for å finne dekning for eitt år om gangen, så kjem ein oppatt i same situasjon neste år. Desse to grepa vil gje oss handlingsrom, både i 2012 og vidare utover i økonomiplanperioden. Det vil vi trenge. Samstundes vil vi halde eit høgt fokus på rekruttering og målretta arbeid for å redusere sjukefråværet. Dette har også eit innsparingspotensiale i seg, men det blir i så fall ein gevinst. Det er postar som vanskeleg let seg estimere og brukast i budjsettsamanheng på førehand.

Samla sett gjev desse grepa oss nok dekning til dei fem øvste punkta. Dette føreset at tala som vi har jobba med vert kvalitetssikra av administrasjonen. Det finst i realiteten ingenting å hente på dei andre budsjetta, alle som jobbar i kommunen driv alt på eit minimumsnivå. Dette er dei harde realitetane. Ein kan sjølvsagt meine at dette er dårleg.

Det kunne ha vore mykje verre.

No-situasjonen har oppstått på grunn av manglande vilje og evne til å gjere strukturelle grep politisk i fortida. Det betyr at vi kanskje allereie til neste år kan merke positive konsekvensar av dei vedtaka vi legg opp til no. Når driftsnivået er tilpassa røynda kan vi sjå framover, og legge til rette for utvikling. Sånn sett er det trass alt eit positivt budjsettframlegg, all den tid at ein har funne dekning for tiltak som vi meinar er viktige for innbyggjarane i kommunen vår, og sett ein tydeleg kurs vidare.

Vi i Samlingslista har god tru på Hyllestad i framtida. Vi er inne i ein god trend, og dersom våre synspunkt når fram i budsjettbehandlinga, så er vi også økonomisk inne på ein ny og betre kurs. Det gjev oss naudsynt handlingsrom og handlekraft i åra framover. Vi ser at det er mange spennande prosjekt i åra som kjem. UNESCO-nominasjonen og det enorme potensiale som er i ferd med å krystallisere seg rundt kvernsteinsparken er eitt punkt. Utviklinga av gamleverftet og synergiane det vil ha for Leirvik er eit anna. Fleire spennande reiselivsnæringsprosjekt på Sørbøvågen er eit tredje. Hyllestad er i ferd med å utvikle seg til å bli det samlande senteret vi alltid har mangla. Omstillingsarbeidet er inne i ei viktig fase, der ein for alvor vil få oppleve konkrete og synlege resultat. I tillegg har vi Lutelandet, ny kystveg og endå meir. Framtida er lys.

Likevel skal ein ikkje gløyme at 2012 vil bli nok eit utfordrande år for dei som arbeider i kommunen. Også innbyggjarane vil i ulik grad merke at ein gjer grep som verkar inn på kvardagen. Heldigvis har vi fantastiske tilsette i alle sektorar, og saman med dei er eg trygg på at vi skal løyse også dei vanskelege oppgåvene på den beste måten som er mogeleg. Året som kjem vil på mange måtar stå for ein ny start, og vonaleg starten på ei ny tid for innbyggjarar og tilsette i Hyllestad kommune. Med det som bakteppe så har eg stor tru på at vi Hyllestadingar skal få eit vellukka og positivt 2012 - ved å stå saman.

Systemet vil ikkje ha Hyllestad

2011-11-16T12:22:00.000-08:00

I morgon er det ei veke sidan kommunestyret fekk presentert budsjettet for 2012. Administrasjonen levnar ingen tvil, her er fleire oppgåver enn det finst midlar til. I opptakta har vi alt vore klare over at stoda ikkje er god, 2011 går mot underskot, sjølv med ekstramidlar på 1,5 million. Forklaringa er naturlegvis ikkje mogeleg å forenkle, men storparten av sprekken knyter seg til lovpålagde oppgåver som er dyrare enn budsjettert. Det gjev både administrasjonen og politikarane ein svært krevjande situasjon når neste budsjett skal i hop.

Administrasjonen har innstilt på knallharde kutt i eine enden, og auke i så godt som alle skattar og avgifter i den andre. Likevel kjem ein ikkje i mål. Aktivitetssenteret og Frivillegsentralen er føreslått nedlagde. Det er trasig, og eit øydeleggjande signal å sende for ein kommune som jobbar knallhardt og målretta med å auke tilflytting og trivsel blandt innbyggjarane. Vi veit at aktivitetssenteret er eit vellukka og viktig tilbod til brukarane, og vi veit at Frivillegsentralen er det fremste verktøyet ein har for å nøre oppunder vekst og auka aktivitet i lag- og organisasjonslivet i kommunen. 150-årsfesten i sommar er eit døme på tiltak som aldri kunne ha vore realisert utan sentralen. Dessutan er begge tiltaka relativt rimelege, sett i forhold til kva ein får att, og den verdiauka dei representerar for Hyllestad som samfunn.

Gode intensjonar er ein ting, men det er pengane som rår. På inntektsida kjem Hyllestad dårleg ut, og statsbudsjettet gav oss ein inntektsvekst som ligg under snittet. Mykje snø i starten av 2011 gav store utgifter til brøyting. I tillegg kan KOSTRA-tal fortelje oss at vi har ein skule som står i ein ressurskrevjande situasjon, med ein andel elevar som treng ekstra oppfylgjing som er ekstremt høg samanlikna med kven som helst. I andre enden har vi ein tilsvarande situasjon i eldreomsorga. Dette er lovpålagde oppgåver som vi skal og må løyse. Dessverre tek ikkje inntektssystemet høgde for desse tinga, i lag med andre faktorar som gjev Hyllestad ein ekstraordinært vanskeleg budjsettsituasjon. På kort sikt er det få, om nokon, driftsmessige grep som kan gjerast for å frigjere midlar til neste år. Auke i avgiftene vert naudsynt, og uunngåeleg. Eigedomsskatten er innført, og oppjustert, og ei ytterlegare auke vil vere eit svært negativt signal å sende til eksisterande og nye innbyggjarar. Dessutan veit vi at ei auke i eigedomsskatten er som å pisse i buksa for å halde varmen, ein skubbar problema framfor seg, men dei kjem att. Det er lite arbeidskrevjande og lettvint, men før eller seinare står ein der med 7 promille og den minst attraktive skattepolitikken i fylket. Det er kort og godt falitt. Så skal ein - som politikar - alltid vere varsom med å gå for bombastisk ut i slike spørsmål, men det skal ikkje herske tvil om at ei auke til 5 promille vil vere eit stor nederlag for vår gruppe.
Det harmonerar ikkje at ein skal levere stadig dårlegare tenester til ein stadig høgre pris.

Vi har endå mykje budsjettarbeid framfor oss, men nokre punkt har krystallisert seg:
- vi må arbeide for å få ekstraordinære skjønnsmidlar, både for å kompansere for den spesielle situasjonen, og for å kunne halde fram med det viktige omstillingsarbeidet.
- vi må saman med administrasjonen setje i gang ein prosess for å omstille den kommunale drifta, slik at den er tilpassa den jobben som skal gjerast. Ingen ynskjer oppseiingar, men ein må snu alle steinar for å få ei sunnare og økonomisk bærekraftig drift.
- vi må vurdere alle invisteringar, og legge alle invisteringar som ikkje må takast no på vent til ein har omstilt seg. Med den økonomiske stoda ein har no, tåler vi ikkje mykje meir gjeld.
- vi må berømme alle dei kommunalt tilsette som gjer ein kjempejobb i helse, omsorg, skule og oppvekst, og oppmode om å halde fram med den store vilja til å løyse ein vanskeleg situasjon. Både skule, barnehage og eldreomsorga vil få endå nokre tøffe år, men gevinsten ved å lukkast i snuoperasjonen vil forhåpentleg vere god.

Utan skjønnsmidlar har vi som politikarar ingen ting vi kan gjere - då handlar budsjettet om å utføre lovpålagde oppgåver, og knapt nok det. Det kan vi ikkje leve med, då har systemet teke livet av Hyllestad kommune.

Vi skal jobbe knallhardt vidare, og gjere vårt for å levere eit budsjett i balanse, som ikkje sler føtene under Hyllestadingane sin kvardag. Det vert tøft, både budsjettmessig, og i framhaldet. Då er det viktig at både vi som er politikarar og innbyggjarar held fram med å sjå dei positive trendane som er i ferd med å vekse fram i Hyllestad.

Har du meiningar og innspel til budsjettet? Nøl ikkje med å ta kontakt, og køyr gjerne debatt!

Vegstandard og livskvalitet

2011-10-11T01:35:00.000-07:00

Ein evig diskusjon rundt det å pendle til jobben, er kvaliteten på pendlarvegen. Dei fleste ser ut til å vere samde om at ein godt kan pendle, så lenge tilhøva ligg til rette. Desverre gjer dei ikkje fullt ut det i vårt område. I dag kan vi på ny lese om steinar i vegen mellom Instefjorden og Brekke, ein pendlarveg brukt av fleire. Meg sjølv inkludert. Sjølv om risikoen er liten, er det ubehageleg lesing kvar gang dette skjer. Dette gjeld ikkje berre denne strekninga, men ei lang rekkje stadar i fylket.

Det er vanskeleg å løfte desse enkeltprosjekta opp og fram i løyvingskøa. Så lenge det går bra, er det faktisk - paradoksalt nok - ein fordel at det ramlar ned litt innimellom, då held ein seg i det minste i medvitet til beslutningstakarane. Ras er eit viktig punkt, men smale og dårlege vegar reiser same problematikken. Eg trur vi treng regionale alliansar som går saman om å sette sine prosjekt på dagsorden. No ser det ut til at E39 vil bli realisert utbygd. Då bør iallfall HAFS Regionråd lage ei internt prioritert utbetringsliste for å legge til rette for pendling i og frå vår region. Den komplekse problemstillinga om frå-/tilflytting må løysast gjennom fleire parallelle tiltak. Dette er etter mitt syn eit av dei viktigare.

Handling til ord

2011-10-10T00:23:00.000-07:00

I går, torsdag 6. oktober, hadde det nye kommunestyret - for perioden 2011 til 2015 - sitt første møte. Som førstereisgut var dette ein dag eg har sett fram til og gledd meg til lenge. For mi gruppe, Samlingslista, vart dette ekstra spesielt, sidan samtlege av oss var nye i spelet. Dei interesserte veit alt at vi har gått inn eitt politisk samarbeid med AP i denne perioden, eit samarbeid som vi har lagt opp til skal vere tett og gje oss evna til å sette ein politisk kurs.

I tillegg knytte det seg sjølvsagt eit visst element av spenning mot korleis det nye kommunestyret ville legge opp sin taktikk. Ei todeling, med ein tydeleg posisjon og opposisjon, er i lengda lite konstruktivt, og det kan føre til at ein kastar vekk mykje tid på detaljar. På førehand har vår gruppe brukt mykje tid på å snakke om tverrpolitisk samarbeid, både i valkampen og i tida etterpå. Dette står vi for, og det var difor viktig for oss å markere at vi framleis ynskte å ha dei to andre partia med oss, og ikkje mot oss, på vegen mot eit framtidsretta Hyllestad. Eit viktig vegval i så måte var organiseringa. Her var det full semje i fellesgruppa med AP om at ein måtte legge opp til ein modell der ein får nytta det beste av positive krefter i alle partigrupper. Difor vart det føreslege endring frå eit formannskap med sju medlemmar, til fem supplert med utval. Utvala vil formannskapet, der alle er representert, utarbeide til neste møte.

Det første kommunestyremøtet for den ferske gruppa til Samlingslista vart ei udelt positiv oppleving. Vi er svært godt i gang med samarbeidet med AP, og vi møtte eit SP og Høgre som tydeleg ville vere med i eit konstruktivt kommunestyrearbeid. Det var kjekt, og for meg personleg var det ei bekrefting på at vi no har eit sterkt kommunestyre som har gode føresetnadar for å gjere ein god jobb. No må vi berre halde fram med å dyrke den gode tonen og det gode samarbeidet vidare, utan at vi skal verte redde for å ta dei gode diskusjonane om sak. For meg personleg vart det eit spesielt sterkt augeblikk når representantane frå SP og Høgre reiste seg for å stille seg bakom mitt varaordførarkandidatur. Eg er både takksam og audmjuk for det, og for jobben som høyrer med.

Den første reelle saka vi fekk på bordet gjaldt struktur på skule og barnehage, som tidlegare teke opp i ein post. Samlingslista har vore tydelege på kva ein vil, det same har førre formannskap i sitt siste vedtak. Etter nokre kosmetiske justeringar av dette vedtaket, kunne eit samla kommunestyre samle seg bak eit vedtak som eg meiner både er framtidsretta og økonomisk fornuftig i den situasjonen Hyllestad er i no. Dette viser at vi no har sett handling bak orda våre, og med dette er i gang med å utøve handlekraftig politikk. Det kjennest godt!

Struktur - kva vil vi?

2011-10-04T00:01:00.000-07:00

Hyllestad har tradisjonelt vore ein ekstremt desentralisert kommune, så langt har ein til tider teke prinsippet om deling, at ein har øydelagt omgrepet desentralisering. Det ein har oppnådd er ei fragmentering og pulverisering av innhald som fører til at ein vanskeleg får utvikla noko som helst. Det er negativt, og eg trur ikkje Hyllestad klarar å skape vekst før vi tenkjer og handlar som om vi er ein kommune.

Samstundes vert det ofte eit samrøre av fornuft, kjensler og prinsipp når ein skal bli konkret på vegen vidare. Samlingslista gjekk til val på eit krystallklart standpunkt om å definere eitt -1- kommunesenter, som naturlegvis må vere Hyllestad. Noko som i utgangspunktet kan høyrest banalt ut, er i realiteten eit historisk standpunkt, som mest truleg kjem til å ende i eit like historisk vedtak i behandlinga av kommuneplanen.

Og kvifor er dette så vanskeleg? Det kan tidvis vere vanskeleg å sjå skilnaden på sunn lokalt tilhøyre, og bygdestrid. Vi meiner ikkje at ein skal gløyme identiten og stoltheita ein har som Lifjording, Skifjording, Bøfjording, Øning eller Åfjorddaling. Tvert om, dersom vi alltid snakkar fint om eigne røter, og bidreg aktivt til å gjere vår heimstad så god som råd, vil det gagne alle. Problemet oppstår i det ein gjer nyskaping og planlegging til ein konkurranse i kva bygd som kan sikre seg flest funksjonar. Då taper alle.

Eit styrka kommunesenter, midt i kommunen, der ein samlar alle naturlege fritidsaktivitetar og funksjonar, vil på sikt også styrke grendene rundt. Då kan alle utvikle seg på det ein er gode på, og samstundes ha kort avstand til eit innhaldsrikt kommunesenter. Tilbakemeldinga frå utflytte Hyllestadingar i min omgangskrets er at ein saknar ein tydeleg møtestad, eit sentrum for aktivitetane. Det er dette treffpunktet vi må vise politisk vilje til å skape.

I det første kommunestyremøtet skal vi behandle ei lokaliseringssak - framtida til barnehagane i kommunen. Per i dag har vi tre barnehagar, der ein av dei er privat. Samlingslista ynskjer - uavhengig av økonomi - å samle det offentlege barnehagetilbodet på Hyllestad. Det vil vere ei politisk handling som bidreg til orda våre om eit styrka sentrum, og det vil samstundes samle alt som har med skule og oppvekst å gjere på same stad. Det er positivt på fleire måtar. I tillegg til dette er administrasjonen klare på at den driftsøkonomiske biten er gunstig. Vi håpar difor at premissane ligg til rette for at vi kan fatte eit tydeleg og handlekraftig vedtak som let oss realisere denne samlinga alt frå hausten av. Det er uansett ein prosess som skal gjennomførast, og då er må grunnen til å utsetje vere god, og av praktisk karakter.

Korleis skal ein styrke lokalstyret?

2011-10-03T07:18:00.000-07:00

Hyllestad har - til liks med andre småkommunar utan dei store kampsakene - slite med oppslutnaden om lokaldemokratiet. Lokalt har det gjeve seg utslag i

- problem med å få listekandidatar til val
- låg oppslutnad kring saker
- låg status for lokalpolitisk utøving
- låg valdeltaking
- mangel på folkeengasjement i lokalpolitikken

Når ein veit at folk i Hyllestad ynskjer kommunesamanslåing på grunn av at ein ikkje ser verdien i eige lokalstyre, er det noko som er gale. Det handlar nok for mange i liten grad om kvalitet på utført arbeid, men mangel på kunnskap og engasjement. Kva kan ein så gjere for å endre dette?

Eg trur at tilgjengelegheit er eit nøkkelord. Lokalpolitikarar - som andre - må ta omsyn til at det kvardagslege medie- og informasjonsbildet er radikalt endra, berre dei siste åra. Informasjon om kommunikasjon har funne nye kanalar, og det som for få år sidan var den naturlege måten å spreie informasjon på, er i dag utdatert og lite målretta.

Internett har no teke over som hovudkanal for informasjonsflyt. Dette gjeld ikkje lenger berre for ei spesiellt interessert gruppe på 15 - 35, men det breie lag av folket. Det må kommunane og kommunepolitikarane ta inn over seg. Sosiale medie, som Facebook, har no over to millionar registrerte brukarar i Noreg. Kvifor er det ikkje då samstundes ein del av kommunane sin medvitne informasjons- og kommunikasjonsstrategi?

Nokon er vaknar enn andre, og vi finn gode eksempel på at ein kan lukkast. Det som syner seg som viktig for den jamne innbyggjaren er:

- gode kommunale heimesider, som er innhaldsrike, men viktigast av alt: funksjonelle og lette i bruk!
- ein overordna strategi for bruk av sosiale medie som informasjonskanal. Her er den gode planen viktagare enn mengda informasjon som blir spreidd.
- gode rutinar for å tilgjengeleggjere informasjon som innbyggjarane har krav på, altså alt som ikkje er unnateke offentlegheit.

Kva skal så til? Som alltid er det eit spørsmål om ressursar. Ei oppfylgjing av dei nemnde punkta krev ikkje berre pengar til tiltak, men også mennesklege ressursar til å utføre i praksis. Hyllestad kommune har per i dag flinke medarbeidarar i administrasjonen som driftar dagens løysingar på best mogeleg måte. Skal vi utvikle oss vidare, trur eg at dette må bli ei sak som ein tek stilling til på politisk plan, og føl opp ord med budsjettrelatert handling. Det vert utfordrande i ein den situasjonen vi er i no, men etter mitt syn nødvendig.

Skal Hyllestad ha livets rett, må vi som skal styre ha tru på framtida. Politisk dugnadsarbeid kan ikkje i lengden lønnast med likesæle og negativitet. Det vert vårt ansvar å legge til rette for at kommunen, både politisk og administrativt, vert sett på kartet med dei gode sakene, som vi veit vi har så mange av.

Difor vil vi i Samlingslista starte i ein ende. Vårt første delmål er å få kommunestyremøta kringkasta på nett, gjerne etter Fjaler sin enkle modell. Det skal markere starten på ei ny satsing, dersom vi får politisk gjennomslag.

Ekspressbåten si rolle i Hyllestad

2011-10-03T04:14:00.000-07:00

Sognebåten er på ny i media, nær sagt som vanleg på denne tida av året. Problemet er som før, båten har sviktande passasjergrunnlag, går på dyre subsidieordningar og er miljømessig diskuterbar. Alt dette talar for at båten si tid er over, men som før tyder signala frå fylkespolitikarane at kjenslene skal berge båten endå eitt år. Dette er også ei viktig sak for Hyllestad.

Hyllestad har i ei årrekke hatt eit svært godt båtsamband grunna Rysjedalsvika sin naturgjevne geografiske plassering. Som knutepunkt, har Hyllestadingen båtsamband i alle retningar, fleire gangar for dagen. Dette har dessverre vore lite politisk merksemd rundt lokalt. Dette har etter mitt syn fleire aspekt med seg:

- ein har ikkje i aktiv nok grad kommunisert verdien av knutepunktet Rysjedalsvika, både mot fylket og mot nabokommunane som også har Rysjedalsvika som sin stoppestad.

- ein har ikkje sett verdien av å utvikle Rysdalsvika til å innehalde fleire funksjonar.

- ein har ikkje hatt godt nok fokus på å støtte opp om stoppestaden i form av effektive busskorrespondansar.

Heldigvis er det ikkje for seint endå, men det krev politisk handling. Hyllestad må i løpet av relativt kort tid ta tak i dialogen med fylket, og sette ned ei arbeidsgruppe saman med Fjaler og Høyanger for å styrke båten sin posisjon. Det er liten tvil om at båtrutene er ein premiss for å vidareutvikle reiselivsnæringa i regionen, og samstundes støtte opp om behovet - og framtidige behov - for det lokale næringslivet.

Samstundes bør Hyllestad kommune ta ei pådrivarrolle med tanke på å få private aktørar til å skape aktivitet på Rysjedalsvika. Med dagens gode kommunikasjonar, og ei gunstig plassering ytst i Sognefjorden burde dei kommersielle mogelegheitene vere godt til stades for dei som ynskjer å satse. Hyllestad er for tida omstillingskommune, og vil forhåpentlegvis halde fram med å vere det også dei neste åra. Tida er difor heilt rett for å få kartlagt mogelegheitene for ei satsing her.

Til slutt må ein oppfordre til ein kollektiv jobb, der ein viser gjennom handling og bruk at båten er eit tilbod vi set høgt. Det gjeld både for privatpersonar, verksemder og for den politiske og administrative leiinga i kommunen. Dersom ein klarar å ha båten i medvitet i det daglege, kan små endringar bety mykje for eit svært viktig tilbod.

Fotballsesongen er over

2011-09-28T02:15:00.000-07:00

Tysdag 27/9 spelte Hyllestad sitt a-lag den siste kampen for sesongen. Det er ein milepæl på mange måtar, og verdt eit lite blogginnlegg.

Hyllestad har lange tradisjonar med fotballag. Som andremann ut i fylket fekk vi kunstgrasbane så tidleg som i 2001, berre Sognahallen i Sogndal var før oss. Bana på Hyllestad har sidan den gang vore gjestand for både oppturar og nedturar i sportsleg forstand, men først og fremst har den vore eit samlingspunkt for ein heil kommune.

Med tida har det tidlege kunstgraset blitt nedslite, og etter ti år var det no overmodent for utskifting. Vi har vore godt nøgde med bana, og trass enormt mykje bruk, både på dag- og kveldstid, har den klart seg bra. Like fullt var den no så hard og nedslita at det gjekk på helsa laus for dei ivrigaste brukarane. På seinsumaren starta endeleg arbeidet med nytt dekke, og etter nesten dobbelt så lang tid som berekna, kunne vi altså i går spele vår første heimekamp på nytt gras. Gleda over å oppdage at dette er noko av det beste av kunstgras som finst, var sjølvsagt stor.

Sesongen er unik i nyare tid av fleire grunnar. Hyllestad har alltid vore lillebror til Dale, som jamt har lege nokre nivå over oss. Den rolla har ikkje alltid vore like lett å handtere, spesielt når Dale har overteke dei spelarane som har størst talent og mest ambisjonar. Ein tidvis uforsoneleg tone har gort sitt til å polarisere denne konflikta, noko som i neste omgang har utarma spelargrunnlaget til Hyllestad med jamne mellomrom.

For fire sesongar sidan låg Hyllestad nede. Ein hadde ikkje evna å stille lag, og treningsoppmøtet var elendig. Heldigvis tok ein neve Wolff-brør tak i situasjonen, og fekk etablert faste treningar, meldt på lag, og gjennomført ein brukbar sesong. Etter å ha vore oppstartsmann, gav etter kvart eldstebror Rudi stafettpinnen vidare til Tommy. Ein merka samstundes ei gradvis forbetring, både i oppmøte og kvalitet. Når Dale på ny tok kontakt med to av våre spelarar, Jan Anders og Martin, bestemte oppmann/trenar seg for å møte naboane på ein ny måte, med dialog og konstruktive løysingar. Det enda lukkeleg, med to nøgde Dale-spelarar som var meir enn velkomne på Hyllestad-treningar, og fekk solid støtte på sine heimekampar. Eit definitivt vendepunkt for forholdet mellom naboklubbane.

Etter førre sesong, sette ei gruppe spelarar og interesserte seg ned for å planlegge neste sesong. Spelargrunnlaget var blitt bra, og ein ynskte å bygge laget til å bli noko varig, samstundes som ein tok vare på både fotballkvaliteten, breidda og det sosiale aspektet. Det vart innkalla til eit tidleg spelarmøte, midt i januar. Her var agendaen klar: framtida til Hyllestad IL sitt a-lag. Oppmøtet var fantastisk, og stemninga god. Vi var godt over 20 frammøtte. Møte bestemte seg for å etablere ei administrativ leiargruppe. Denne skulle dels avlaste dagens ordning med berre trenar/oppmann, og dels utvikle laget vidare. I første generasjon var denne gruppa slik:

Trenar: Tommy Wolff
Hjelpetrenar: Eirik Systaddal
Oppmann: Tor-Magnus Solås
Kioskansvarleg: Hans Kristian Tveito
Materialansvarleg: Jonas Nord Løland
Ko-ordinator: Joakim Systaddal

Når den siste kampen for sesongen no er spelt, er tida rett for nokre refleksjonar kring denne organiseringa. Kva har skjedd frå førre sesong? Dei viktigaste forandringane er nok desse:

- betre oppmøte på treningane, som fører til betre kvalitet
- betre organisering på bortekampane, med felles buss
- betre arbeidsfordeling, mindre arbeid på oppmann og trenar
- betre kioskdrift, med auka inntening
- innføring av kampprogram som gjev ei fin ekstrainntekt
- auka samhald i laget, godt kameratskap
- aktiv bruk av Facebook for å involvere fleire
- auka fokus på det sosiale

Summen av dette er ein gjeng som trivst godt i lag, og som gler seg til neste sesong. Spesielt gledeleg er det at nivået er heva mange hakk berre på denne sesongen, utan at vi har mista spelegleda i gruppa. Dette håpar og trur eg vi skal bygge vidare på til neste år, etter først å ha evaluert dette året, og hatt ein heidundrandes avslutningsfest!

Vi kjem heller ikkje utanom å nemne dei fantiske Hyllestadingane som stiller opp på kamp, enten det er heime på Hyllestad, eller rundt om kring i fylket. Dei betyr veldig mykje for gleda, motivasjonen og fotballen!

Gode ambassadørar

2010-03-15T02:05:00.000-07:00

Skal Hyllestad få eit betre ord på seg mellom potensielle tilflyttarar, så er ein avhengig av å ha eit godt rykte. Så enkelt å setje fingen på, men likevel så vanskeleg å gjere noko med. Jobben med å skaffe seg eit godt rykte vert ofte kalla omdømebygging, og er etter kvart eit eige fag. Stadig fleire kommunar har no eigne planar for si omdømmebygging, og brukar proff hjelp for å forbetre seg. Dette skal også Hyllestad i gang, og vegen vidare vert spanande å fylgje med på.

I mellomtida kan vi som er opptekne av Hyllestad starte i det små. For faktum er at uansett kor mange kroner og konsulentar som vert brukte, så er det hyllestadingane som må gjere jobben. Vi må på eit eller anna vis oppfatte kommunen vår og oss sjølve som noko positivt, og i neste omgang uttrykke dette når vi omtalar kommunen vår.

Dette er sjølvsagt utfordrande, og krev at ein er bevisst på kva ein vil. Til liks med dei fleste samanliknbare kommunar og småsamfunn har ein utfordringar som må løysast. Desse er som regel felles utfordringar der både det offentlege, folkevalde, næringsliv og innbyggjarar må løyse i fellesskap. Alle som kjenne til dagleglivet i Hyllestad, veit at det både i politikken, organsiasjonslivet og på andre arenaer er jobbar som må gjerast og utfordringar som må løysast. Og til liks med alle andre stadar, så er det ingenting som kjem av seg sjølv.

Er så vi som bur her beviste på kva vi har? Det er ofte lett å sette fingen på kva som ikkje er som det burde, og i neste omgang fokusere på dette. Det skal vi sjølvsagt halde fram med, men vi må og trene oss på å sette fokus på det som faktisk er bra, for i neste omgang å gjere det gode betre. Bygdelivet er ikkje for alle, og det er naturleg at nokon trivst betre i Hyllestad enn andre. Likevel kan mykje gjerast for at trivselsfaktoren vert høgare for fleire. Og grepa som skal til er ikkje nødvendigvis så store.

Eg tykkjer at trenden er positiv i Hyllestad. Det er takka vere at fleire eldsjeler kjem på bana, gjerne saman med andre som deler dei same interessene. Dette er i mange tilfelle nøkkelen for suksess - kvar tek i eit tak der ein kjenner at det gjer noko tilbake i form at positive tiltak. På den måten gjer ein seg sjølv til ambassadør, både for aktiviteten ein frontar og for Hyllestad.

I den siste tida har fleire slike tiltak gjort seg gjeldande. Det er riktig og viktig å anerkjenne og sette fokus på desse tiltaka. Barnas Turlag er skipa, og har på kort tid blitt populært og ikkje minst synleg i Hyllestad-samfunnet. Ein veteran i denne samanhengen er biljardklubben, som i ei årrekke har gjort seg gjeldande på eit mykje høgare nivå enn kva nokon andre småklubbar i landet. Så god jobb har Kurt Hatlem og hans utrøyttelege innsats vore at Steffen Wolff no dunkar ut juniorverdsmeisteren i EM.

Wolff-brørne, Kurt Hatlem og brørne Kent Rune og Håkon Andre Hatlem er skulebokeksempel på gode ambassadørar, kvar på sine måtar. Dei står for det som må blir framtida sine haldningar for Hyllestad. Det er sjeldan at så mange er stolte hyllestadingar som når NM, EM og til og med VM i biljard vert dominerte av Hyllestad-spelarar. Det seier mykje om omdømmeverdien av det som ein gang var ei eldsjel sin draum om ein lokal biljardklubb.

Eg registrerar med glede at eldsjelane vert stadig fleire, og at ambassadørane som ein naturleg konsekvens av dette dukkar stadig tettare opp. Eit flott og aktuelt døme er prosessen rundt den lokale UKM-mønstringa som på mystisk vis var ute av budsjetta. Måten ungdommen gjekk i dialog med dei rette instansane på er eit eksempel til etterfylgjing, og vart lagt merke til også utanfor kommunegrensene.

Mi utfordring til deg vert då å sjå nøye etter om det bur ei eldsjel også i deg. Brenn du for ei sak, ein aktivitet eller eit tiltak som du skulle ynskje var til stade i kommunen? I så fall vil eg på sterkaste oppmode om å gå i gang. Ta eit par telefonar, sjå om du får nokon til å dra lasset med deg - og gå i gang!

Verdien av gode inspiratorar

2010-03-02T04:38:00.000-08:00

Når ein skal bygge positive trendar, så er engasjerte personar ein nøkkelressurs for at ein skal lukkast. I ei tid der dei fleste har ein hektisk kvardag, kan det vere langt mellom desse ressursane. Spesielt sidan denne typen arbeid er på eit idealistisk grunnlag. Det betyr heldigvis ikkje at personane ikkje finst, ein må berre sette fyr på dei først. Og nokre gode eksempel har vi å sjå etter.

Eg vil som eit eksempel skrive litt om ein inspirator som eg har opplevd sjølv. Torbjørn Løland var læraren vår i naturfag og forming (sikkert feil fagnamn) på ungdomsskulen. Og sjeldan har ein klasse fått så mykje ut av det som fort kunne ha vore eit trøyttande fag med til dels kjedelege emne. Rett skal vere rett, mitt årskull var velsigna med berre gode lærarar, dette er på ingen måte kritikk mot andre.

Likevel - og kanskje endå meir imponerande - skilde Torbjørn seg ut. Han var levande, positiv og inkluderande - og tilsynelatande alltid entusiastisk til emnet. Det enkeltemne eg hugsar aller best var når me skulle lære om steinsortar. Torbjørn kalla seg sjølv for steingalen, i den forstand at hass interesse for stein var unormalt stor. I tillegg var han ein ekspert til å knytte store, generelle emne opp til lokale, spesifikke eksempel. Så når vi skulle lære om stein, kva var vel meir naturleg enn å spasere ut i Buavika for å sjå på fyllinga til Torbjørn? Den inneheldt heile spekteret frå læreboka, og meir til.

Eg kunne fortalt mykje om både steinsamlingar, granatglimmer og gneis. Mykje sit endå som spikra. Kor kollektivt dette vart festa i klassen kan best illustrerast med ei hending frå ei saltgruve, rett utanfor Krakow i Polen på klassetur i 10. klasse - to år etter steinprosjektet vårt. Då vart ein samla klasse ståande å diskutere kva bergart det var i gruva. Argumenteringa gjekk høgt, og referansane til læreboka kom tett. Ein lett måpande trønderklasse som var med på same turen skjønte ikkje heilt kva som gjorde at ein sat inne med slik kunnskap om stein - det gjorde ikkje dei.

Slike personar kan vere skilnaden på kva intrykk ein veks opp med, om det er ovanfor skulen, heimstaden eller kva ein ynskjer å drive med. For min eigen del har inspiratorane som eg har møtt hatt mykje å sei for at eg valde å skape min eigen arbeidsplass i Hyllestad. Eldsjeler finst det mange av. No gjeld det å lokke dei fram, gje dei roller som dei ynskjer og inspirere til å skape!

Spissa handlingsplan gjev nye mogelegheiter

2010-03-01T02:43:00.000-08:00

Hyllestad fekk nyleg status som omtillingskommune. I tilrådinga frå Innovasjon Norge vart det lagt sterk vekt på at Hyllestad allereide var godt i gang med omstillingsarbeidet. Kva er det så ein er i gang med?

Hyllestad Næringsråd og Hyllestad kommune har saman lagt grunnlaget for ein prosjektorganisasjon som skal leie og koordinere næringsarbeidet i Hyllestad. Som ein del av dette vart det oppretta ei styringsgruppe der både næringsliv og kommune er representere. Frå august i 2009 har Terje Nilsen vore tilsett som prosjektleiar i dette arbeidet. Stillinga er ei treårig prosjektstilling, og grunnlaget for arbeidet er styringsgruppa sin spissa næringsplan for same periode.

Spissing i denne samanhengen betyr at ein siktar seg ut eit særskilt satsingsområde der ein legg hovudinnsatsen i prosjektet. Eg har trua på denne næringsplanen, og måten den er lagt opp på. For meg er det viktigare at det ein spissar seg inn på er målretta og med substans, enn kvar det ligg plassert. Nettopp plasseringsdebatten er ofte det som har hemma utviklinga i Hyllestad. Ein har køyrt ei tredelt sentersatsing som per idag ikkje har ført til noko anna enn piler nedover. Tida er difor overmoden for at heile kommunen klarar å stille seg bak dette prosjektet.

Det betyr sjølvsagt ikkje at resten av kommunen skal ligge brakk medan ein jobbar med hovudprosjektet. Tvert imot, så inneheld prosjektet fleire mindre delprosjekt som skal gå samstundes. Desse kan på mange måtar løfte kvarandre fram. Kreativitet og skaparglede smittar, og når Skifjordingane får utvikla bygda si, vert både Bøfjordingane, Åfjorddalingane og resten av bygdene inspirerte til å ta tak i sitt eige. Rivalisering mellom bygdene vert ofte framstilt som einsidig negativt, men ofte kan ei vennlegsinna og positiv rivalisering vere både fruktbar og identitetsskapande. Når alle jobbar får å gjere si bygd til den beste, så vert alle bygdene betre enn dersom ingen brydde seg.

Hovudsastinga til Hyllestad kommune skal skje på området som til no har vore best kjent som Gamleverftet. Sjølve namnet vart forkasta på eit tidleg stadie på grunn av sin bakoverskuande klang, så frå no av snakkar vi om Hyllestad Utviklingspark. Dette vert nok eit namn som kjem til å versere stadig meir i tida som kjem. Framleis er arbeidet i ei tidleg fase, men ein audiovisuell presentasjon (altså ein 3D-modell) er klar, og kan etterkvart sjåast på nettsidene til kommunen og næringsrådet.

Til slutt vil eg oppmode både prosjektleiar Terje Nilsen og ordførar Tore Bråstad til å opprette kvar sin informasjonskanal slik at vi som er interesserte kan fylgje arbeidet etter kvart som det skjer små og store ting. Dette skapar interesse, engasjement og er samtidig ein fin kanal som media kan bruke til å fylgje med på kva som skjer i interessante Hyllestad.

Så - kortid kjem "Prosjektleiarbloggen" og "Ordføraren sitt hjørne"?

Blogging v2

2010-02-28T11:47:00.000-08:00

Då er det nytt forsøk.

Har tidlegare prøvd meg på blogging, men har ikkje funne tonen med sjangeren. Tvert om, så har eg til tider levd med forakt mot blogging og bloggarar. Eg har ikkje sansen for fenomenet blogging i den forstanden at alle med internettilgang skal spy ut meiningar og opplysningar om seg sjølv og ting dei slett ikkje har peiling på.

Eg ser at dette er ein skummel intro. Den kan fort slå tilbakers på meg. Likevel så prøver eg meg med ein blogg med ein misjon. Eg vil bruke bloggen min til å informere om kva som skjer av positive og utfordrande ting i Hyllestad. Slik som eg har tenkt, så kan det vere godt å meine noko frå sitt eige perspektiv. Difor vert min blogg om mine tankar om det som skjer, det som skal skje og det som kan skje.

Om du er interessert i Hyllestad og Sogn og Fjordane kan det godt hende eg skriv noko som engasjerar deg. Er desse emna innanfor ditt interesseområde, så set eg pris på at du heng med meg. Og kom gjerne med innspel, her skal vere høg så høg takhøgd på kommentarfeltet som det let seg gjere i eit diktatur.