Ein evig diskusjon rundt det å pendle til jobben, er kvaliteten på pendlarvegen. Dei fleste ser ut til å vere samde om at ein godt kan pendle, så lenge tilhøva ligg til rette. Desverre gjer dei ikkje fullt ut det i vårt område. I dag kan vi på ny lese om steinar i vegen mellom Instefjorden og Brekke, ein pendlarveg brukt av fleire. Meg sjølv inkludert. Sjølv om risikoen er liten, er det ubehageleg lesing kvar gang dette skjer. Dette gjeld ikkje berre denne strekninga, men ei lang rekkje stadar i fylket.
Det er vanskeleg å løfte desse enkeltprosjekta opp og fram i løyvingskøa. Så lenge det går bra, er det faktisk - paradoksalt nok - ein fordel at det ramlar ned litt innimellom, då held ein seg i det minste i medvitet til beslutningstakarane. Ras er eit viktig punkt, men smale og dårlege vegar reiser same problematikken. Eg trur vi treng regionale alliansar som går saman om å sette sine prosjekt på dagsorden. No ser det ut til at E39 vil bli realisert utbygd. Då bør iallfall HAFS Regionråd lage ei internt prioritert utbetringsliste for å legge til rette for pendling i og frå vår region. Den komplekse problemstillinga om frå-/tilflytting må løysast gjennom fleire parallelle tiltak. Dette er etter mitt syn eit av dei viktigare.
tirsdag 11. oktober 2011
mandag 10. oktober 2011
Handling til ord
I går, torsdag 6. oktober, hadde det nye kommunestyret - for perioden 2011 til 2015 - sitt første møte. Som førstereisgut var dette ein dag eg har sett fram til og gledd meg til lenge. For mi gruppe, Samlingslista, vart dette ekstra spesielt, sidan samtlege av oss var nye i spelet. Dei interesserte veit alt at vi har gått inn eitt politisk samarbeid med AP i denne perioden, eit samarbeid som vi har lagt opp til skal vere tett og gje oss evna til å sette ein politisk kurs.
I tillegg knytte det seg sjølvsagt eit visst element av spenning mot korleis det nye kommunestyret ville legge opp sin taktikk. Ei todeling, med ein tydeleg posisjon og opposisjon, er i lengda lite konstruktivt, og det kan føre til at ein kastar vekk mykje tid på detaljar. På førehand har vår gruppe brukt mykje tid på å snakke om tverrpolitisk samarbeid, både i valkampen og i tida etterpå. Dette står vi for, og det var difor viktig for oss å markere at vi framleis ynskte å ha dei to andre partia med oss, og ikkje mot oss, på vegen mot eit framtidsretta Hyllestad. Eit viktig vegval i så måte var organiseringa. Her var det full semje i fellesgruppa med AP om at ein måtte legge opp til ein modell der ein får nytta det beste av positive krefter i alle partigrupper. Difor vart det føreslege endring frå eit formannskap med sju medlemmar, til fem supplert med utval. Utvala vil formannskapet, der alle er representert, utarbeide til neste møte.
Det første kommunestyremøtet for den ferske gruppa til Samlingslista vart ei udelt positiv oppleving. Vi er svært godt i gang med samarbeidet med AP, og vi møtte eit SP og Høgre som tydeleg ville vere med i eit konstruktivt kommunestyrearbeid. Det var kjekt, og for meg personleg var det ei bekrefting på at vi no har eit sterkt kommunestyre som har gode føresetnadar for å gjere ein god jobb. No må vi berre halde fram med å dyrke den gode tonen og det gode samarbeidet vidare, utan at vi skal verte redde for å ta dei gode diskusjonane om sak. For meg personleg vart det eit spesielt sterkt augeblikk når representantane frå SP og Høgre reiste seg for å stille seg bakom mitt varaordførarkandidatur. Eg er både takksam og audmjuk for det, og for jobben som høyrer med.
Den første reelle saka vi fekk på bordet gjaldt struktur på skule og barnehage, som tidlegare teke opp i ein post. Samlingslista har vore tydelege på kva ein vil, det same har førre formannskap i sitt siste vedtak. Etter nokre kosmetiske justeringar av dette vedtaket, kunne eit samla kommunestyre samle seg bak eit vedtak som eg meiner både er framtidsretta og økonomisk fornuftig i den situasjonen Hyllestad er i no. Dette viser at vi no har sett handling bak orda våre, og med dette er i gang med å utøve handlekraftig politikk. Det kjennest godt!
I tillegg knytte det seg sjølvsagt eit visst element av spenning mot korleis det nye kommunestyret ville legge opp sin taktikk. Ei todeling, med ein tydeleg posisjon og opposisjon, er i lengda lite konstruktivt, og det kan føre til at ein kastar vekk mykje tid på detaljar. På førehand har vår gruppe brukt mykje tid på å snakke om tverrpolitisk samarbeid, både i valkampen og i tida etterpå. Dette står vi for, og det var difor viktig for oss å markere at vi framleis ynskte å ha dei to andre partia med oss, og ikkje mot oss, på vegen mot eit framtidsretta Hyllestad. Eit viktig vegval i så måte var organiseringa. Her var det full semje i fellesgruppa med AP om at ein måtte legge opp til ein modell der ein får nytta det beste av positive krefter i alle partigrupper. Difor vart det føreslege endring frå eit formannskap med sju medlemmar, til fem supplert med utval. Utvala vil formannskapet, der alle er representert, utarbeide til neste møte.
Det første kommunestyremøtet for den ferske gruppa til Samlingslista vart ei udelt positiv oppleving. Vi er svært godt i gang med samarbeidet med AP, og vi møtte eit SP og Høgre som tydeleg ville vere med i eit konstruktivt kommunestyrearbeid. Det var kjekt, og for meg personleg var det ei bekrefting på at vi no har eit sterkt kommunestyre som har gode føresetnadar for å gjere ein god jobb. No må vi berre halde fram med å dyrke den gode tonen og det gode samarbeidet vidare, utan at vi skal verte redde for å ta dei gode diskusjonane om sak. For meg personleg vart det eit spesielt sterkt augeblikk når representantane frå SP og Høgre reiste seg for å stille seg bakom mitt varaordførarkandidatur. Eg er både takksam og audmjuk for det, og for jobben som høyrer med.
Den første reelle saka vi fekk på bordet gjaldt struktur på skule og barnehage, som tidlegare teke opp i ein post. Samlingslista har vore tydelege på kva ein vil, det same har førre formannskap i sitt siste vedtak. Etter nokre kosmetiske justeringar av dette vedtaket, kunne eit samla kommunestyre samle seg bak eit vedtak som eg meiner både er framtidsretta og økonomisk fornuftig i den situasjonen Hyllestad er i no. Dette viser at vi no har sett handling bak orda våre, og med dette er i gang med å utøve handlekraftig politikk. Det kjennest godt!
tirsdag 4. oktober 2011
Struktur - kva vil vi?
Hyllestad har tradisjonelt vore ein ekstremt desentralisert kommune, så langt har ein til tider teke prinsippet om deling, at ein har øydelagt omgrepet desentralisering. Det ein har oppnådd er ei fragmentering og pulverisering av innhald som fører til at ein vanskeleg får utvikla noko som helst. Det er negativt, og eg trur ikkje Hyllestad klarar å skape vekst før vi tenkjer og handlar som om vi er ein kommune.
Samstundes vert det ofte eit samrøre av fornuft, kjensler og prinsipp når ein skal bli konkret på vegen vidare. Samlingslista gjekk til val på eit krystallklart standpunkt om å definere eitt -1- kommunesenter, som naturlegvis må vere Hyllestad. Noko som i utgangspunktet kan høyrest banalt ut, er i realiteten eit historisk standpunkt, som mest truleg kjem til å ende i eit like historisk vedtak i behandlinga av kommuneplanen.
Og kvifor er dette så vanskeleg? Det kan tidvis vere vanskeleg å sjå skilnaden på sunn lokalt tilhøyre, og bygdestrid. Vi meiner ikkje at ein skal gløyme identiten og stoltheita ein har som Lifjording, Skifjording, Bøfjording, Øning eller Åfjorddaling. Tvert om, dersom vi alltid snakkar fint om eigne røter, og bidreg aktivt til å gjere vår heimstad så god som råd, vil det gagne alle. Problemet oppstår i det ein gjer nyskaping og planlegging til ein konkurranse i kva bygd som kan sikre seg flest funksjonar. Då taper alle.
Eit styrka kommunesenter, midt i kommunen, der ein samlar alle naturlege fritidsaktivitetar og funksjonar, vil på sikt også styrke grendene rundt. Då kan alle utvikle seg på det ein er gode på, og samstundes ha kort avstand til eit innhaldsrikt kommunesenter. Tilbakemeldinga frå utflytte Hyllestadingar i min omgangskrets er at ein saknar ein tydeleg møtestad, eit sentrum for aktivitetane. Det er dette treffpunktet vi må vise politisk vilje til å skape.
I det første kommunestyremøtet skal vi behandle ei lokaliseringssak - framtida til barnehagane i kommunen. Per i dag har vi tre barnehagar, der ein av dei er privat. Samlingslista ynskjer - uavhengig av økonomi - å samle det offentlege barnehagetilbodet på Hyllestad. Det vil vere ei politisk handling som bidreg til orda våre om eit styrka sentrum, og det vil samstundes samle alt som har med skule og oppvekst å gjere på same stad. Det er positivt på fleire måtar. I tillegg til dette er administrasjonen klare på at den driftsøkonomiske biten er gunstig. Vi håpar difor at premissane ligg til rette for at vi kan fatte eit tydeleg og handlekraftig vedtak som let oss realisere denne samlinga alt frå hausten av. Det er uansett ein prosess som skal gjennomførast, og då er må grunnen til å utsetje vere god, og av praktisk karakter.
Samstundes vert det ofte eit samrøre av fornuft, kjensler og prinsipp når ein skal bli konkret på vegen vidare. Samlingslista gjekk til val på eit krystallklart standpunkt om å definere eitt -1- kommunesenter, som naturlegvis må vere Hyllestad. Noko som i utgangspunktet kan høyrest banalt ut, er i realiteten eit historisk standpunkt, som mest truleg kjem til å ende i eit like historisk vedtak i behandlinga av kommuneplanen.
Og kvifor er dette så vanskeleg? Det kan tidvis vere vanskeleg å sjå skilnaden på sunn lokalt tilhøyre, og bygdestrid. Vi meiner ikkje at ein skal gløyme identiten og stoltheita ein har som Lifjording, Skifjording, Bøfjording, Øning eller Åfjorddaling. Tvert om, dersom vi alltid snakkar fint om eigne røter, og bidreg aktivt til å gjere vår heimstad så god som råd, vil det gagne alle. Problemet oppstår i det ein gjer nyskaping og planlegging til ein konkurranse i kva bygd som kan sikre seg flest funksjonar. Då taper alle.
Eit styrka kommunesenter, midt i kommunen, der ein samlar alle naturlege fritidsaktivitetar og funksjonar, vil på sikt også styrke grendene rundt. Då kan alle utvikle seg på det ein er gode på, og samstundes ha kort avstand til eit innhaldsrikt kommunesenter. Tilbakemeldinga frå utflytte Hyllestadingar i min omgangskrets er at ein saknar ein tydeleg møtestad, eit sentrum for aktivitetane. Det er dette treffpunktet vi må vise politisk vilje til å skape.
I det første kommunestyremøtet skal vi behandle ei lokaliseringssak - framtida til barnehagane i kommunen. Per i dag har vi tre barnehagar, der ein av dei er privat. Samlingslista ynskjer - uavhengig av økonomi - å samle det offentlege barnehagetilbodet på Hyllestad. Det vil vere ei politisk handling som bidreg til orda våre om eit styrka sentrum, og det vil samstundes samle alt som har med skule og oppvekst å gjere på same stad. Det er positivt på fleire måtar. I tillegg til dette er administrasjonen klare på at den driftsøkonomiske biten er gunstig. Vi håpar difor at premissane ligg til rette for at vi kan fatte eit tydeleg og handlekraftig vedtak som let oss realisere denne samlinga alt frå hausten av. Det er uansett ein prosess som skal gjennomførast, og då er må grunnen til å utsetje vere god, og av praktisk karakter.
mandag 3. oktober 2011
Korleis skal ein styrke lokalstyret?
Hyllestad har - til liks med andre småkommunar utan dei store kampsakene - slite med oppslutnaden om lokaldemokratiet. Lokalt har det gjeve seg utslag i
- problem med å få listekandidatar til val
- låg oppslutnad kring saker
- låg status for lokalpolitisk utøving
- låg valdeltaking
- mangel på folkeengasjement i lokalpolitikken
Når ein veit at folk i Hyllestad ynskjer kommunesamanslåing på grunn av at ein ikkje ser verdien i eige lokalstyre, er det noko som er gale. Det handlar nok for mange i liten grad om kvalitet på utført arbeid, men mangel på kunnskap og engasjement. Kva kan ein så gjere for å endre dette?
Eg trur at tilgjengelegheit er eit nøkkelord. Lokalpolitikarar - som andre - må ta omsyn til at det kvardagslege medie- og informasjonsbildet er radikalt endra, berre dei siste åra. Informasjon om kommunikasjon har funne nye kanalar, og det som for få år sidan var den naturlege måten å spreie informasjon på, er i dag utdatert og lite målretta.
Internett har no teke over som hovudkanal for informasjonsflyt. Dette gjeld ikkje lenger berre for ei spesiellt interessert gruppe på 15 - 35, men det breie lag av folket. Det må kommunane og kommunepolitikarane ta inn over seg. Sosiale medie, som Facebook, har no over to millionar registrerte brukarar i Noreg. Kvifor er det ikkje då samstundes ein del av kommunane sin medvitne informasjons- og kommunikasjonsstrategi?
Nokon er vaknar enn andre, og vi finn gode eksempel på at ein kan lukkast. Det som syner seg som viktig for den jamne innbyggjaren er:
- gode kommunale heimesider, som er innhaldsrike, men viktigast av alt: funksjonelle og lette i bruk!
- ein overordna strategi for bruk av sosiale medie som informasjonskanal. Her er den gode planen viktagare enn mengda informasjon som blir spreidd.
- gode rutinar for å tilgjengeleggjere informasjon som innbyggjarane har krav på, altså alt som ikkje er unnateke offentlegheit.
Kva skal så til? Som alltid er det eit spørsmål om ressursar. Ei oppfylgjing av dei nemnde punkta krev ikkje berre pengar til tiltak, men også mennesklege ressursar til å utføre i praksis. Hyllestad kommune har per i dag flinke medarbeidarar i administrasjonen som driftar dagens løysingar på best mogeleg måte. Skal vi utvikle oss vidare, trur eg at dette må bli ei sak som ein tek stilling til på politisk plan, og føl opp ord med budsjettrelatert handling. Det vert utfordrande i ein den situasjonen vi er i no, men etter mitt syn nødvendig.
Skal Hyllestad ha livets rett, må vi som skal styre ha tru på framtida. Politisk dugnadsarbeid kan ikkje i lengden lønnast med likesæle og negativitet. Det vert vårt ansvar å legge til rette for at kommunen, både politisk og administrativt, vert sett på kartet med dei gode sakene, som vi veit vi har så mange av.
Difor vil vi i Samlingslista starte i ein ende. Vårt første delmål er å få kommunestyremøta kringkasta på nett, gjerne etter Fjaler sin enkle modell. Det skal markere starten på ei ny satsing, dersom vi får politisk gjennomslag.
- problem med å få listekandidatar til val
- låg oppslutnad kring saker
- låg status for lokalpolitisk utøving
- låg valdeltaking
- mangel på folkeengasjement i lokalpolitikken
Når ein veit at folk i Hyllestad ynskjer kommunesamanslåing på grunn av at ein ikkje ser verdien i eige lokalstyre, er det noko som er gale. Det handlar nok for mange i liten grad om kvalitet på utført arbeid, men mangel på kunnskap og engasjement. Kva kan ein så gjere for å endre dette?
Eg trur at tilgjengelegheit er eit nøkkelord. Lokalpolitikarar - som andre - må ta omsyn til at det kvardagslege medie- og informasjonsbildet er radikalt endra, berre dei siste åra. Informasjon om kommunikasjon har funne nye kanalar, og det som for få år sidan var den naturlege måten å spreie informasjon på, er i dag utdatert og lite målretta.
Internett har no teke over som hovudkanal for informasjonsflyt. Dette gjeld ikkje lenger berre for ei spesiellt interessert gruppe på 15 - 35, men det breie lag av folket. Det må kommunane og kommunepolitikarane ta inn over seg. Sosiale medie, som Facebook, har no over to millionar registrerte brukarar i Noreg. Kvifor er det ikkje då samstundes ein del av kommunane sin medvitne informasjons- og kommunikasjonsstrategi?
Nokon er vaknar enn andre, og vi finn gode eksempel på at ein kan lukkast. Det som syner seg som viktig for den jamne innbyggjaren er:
- gode kommunale heimesider, som er innhaldsrike, men viktigast av alt: funksjonelle og lette i bruk!
- ein overordna strategi for bruk av sosiale medie som informasjonskanal. Her er den gode planen viktagare enn mengda informasjon som blir spreidd.
- gode rutinar for å tilgjengeleggjere informasjon som innbyggjarane har krav på, altså alt som ikkje er unnateke offentlegheit.
Kva skal så til? Som alltid er det eit spørsmål om ressursar. Ei oppfylgjing av dei nemnde punkta krev ikkje berre pengar til tiltak, men også mennesklege ressursar til å utføre i praksis. Hyllestad kommune har per i dag flinke medarbeidarar i administrasjonen som driftar dagens løysingar på best mogeleg måte. Skal vi utvikle oss vidare, trur eg at dette må bli ei sak som ein tek stilling til på politisk plan, og føl opp ord med budsjettrelatert handling. Det vert utfordrande i ein den situasjonen vi er i no, men etter mitt syn nødvendig.
Skal Hyllestad ha livets rett, må vi som skal styre ha tru på framtida. Politisk dugnadsarbeid kan ikkje i lengden lønnast med likesæle og negativitet. Det vert vårt ansvar å legge til rette for at kommunen, både politisk og administrativt, vert sett på kartet med dei gode sakene, som vi veit vi har så mange av.
Difor vil vi i Samlingslista starte i ein ende. Vårt første delmål er å få kommunestyremøta kringkasta på nett, gjerne etter Fjaler sin enkle modell. Det skal markere starten på ei ny satsing, dersom vi får politisk gjennomslag.
Ekspressbåten si rolle i Hyllestad
Sognebåten er på ny i media, nær sagt som vanleg på denne tida av året. Problemet er som før, båten har sviktande passasjergrunnlag, går på dyre subsidieordningar og er miljømessig diskuterbar. Alt dette talar for at båten si tid er over, men som før tyder signala frå fylkespolitikarane at kjenslene skal berge båten endå eitt år. Dette er også ei viktig sak for Hyllestad.
Hyllestad har i ei årrekke hatt eit svært godt båtsamband grunna Rysjedalsvika sin naturgjevne geografiske plassering. Som knutepunkt, har Hyllestadingen båtsamband i alle retningar, fleire gangar for dagen. Dette har dessverre vore lite politisk merksemd rundt lokalt. Dette har etter mitt syn fleire aspekt med seg:
- ein har ikkje i aktiv nok grad kommunisert verdien av knutepunktet Rysjedalsvika, både mot fylket og mot nabokommunane som også har Rysjedalsvika som sin stoppestad.
- ein har ikkje sett verdien av å utvikle Rysdalsvika til å innehalde fleire funksjonar.
- ein har ikkje hatt godt nok fokus på å støtte opp om stoppestaden i form av effektive busskorrespondansar.
Heldigvis er det ikkje for seint endå, men det krev politisk handling. Hyllestad må i løpet av relativt kort tid ta tak i dialogen med fylket, og sette ned ei arbeidsgruppe saman med Fjaler og Høyanger for å styrke båten sin posisjon. Det er liten tvil om at båtrutene er ein premiss for å vidareutvikle reiselivsnæringa i regionen, og samstundes støtte opp om behovet - og framtidige behov - for det lokale næringslivet.
Samstundes bør Hyllestad kommune ta ei pådrivarrolle med tanke på å få private aktørar til å skape aktivitet på Rysjedalsvika. Med dagens gode kommunikasjonar, og ei gunstig plassering ytst i Sognefjorden burde dei kommersielle mogelegheitene vere godt til stades for dei som ynskjer å satse. Hyllestad er for tida omstillingskommune, og vil forhåpentlegvis halde fram med å vere det også dei neste åra. Tida er difor heilt rett for å få kartlagt mogelegheitene for ei satsing her.
Til slutt må ein oppfordre til ein kollektiv jobb, der ein viser gjennom handling og bruk at båten er eit tilbod vi set høgt. Det gjeld både for privatpersonar, verksemder og for den politiske og administrative leiinga i kommunen. Dersom ein klarar å ha båten i medvitet i det daglege, kan små endringar bety mykje for eit svært viktig tilbod.
Hyllestad har i ei årrekke hatt eit svært godt båtsamband grunna Rysjedalsvika sin naturgjevne geografiske plassering. Som knutepunkt, har Hyllestadingen båtsamband i alle retningar, fleire gangar for dagen. Dette har dessverre vore lite politisk merksemd rundt lokalt. Dette har etter mitt syn fleire aspekt med seg:
- ein har ikkje i aktiv nok grad kommunisert verdien av knutepunktet Rysjedalsvika, både mot fylket og mot nabokommunane som også har Rysjedalsvika som sin stoppestad.
- ein har ikkje sett verdien av å utvikle Rysdalsvika til å innehalde fleire funksjonar.
- ein har ikkje hatt godt nok fokus på å støtte opp om stoppestaden i form av effektive busskorrespondansar.
Heldigvis er det ikkje for seint endå, men det krev politisk handling. Hyllestad må i løpet av relativt kort tid ta tak i dialogen med fylket, og sette ned ei arbeidsgruppe saman med Fjaler og Høyanger for å styrke båten sin posisjon. Det er liten tvil om at båtrutene er ein premiss for å vidareutvikle reiselivsnæringa i regionen, og samstundes støtte opp om behovet - og framtidige behov - for det lokale næringslivet.
Samstundes bør Hyllestad kommune ta ei pådrivarrolle med tanke på å få private aktørar til å skape aktivitet på Rysjedalsvika. Med dagens gode kommunikasjonar, og ei gunstig plassering ytst i Sognefjorden burde dei kommersielle mogelegheitene vere godt til stades for dei som ynskjer å satse. Hyllestad er for tida omstillingskommune, og vil forhåpentlegvis halde fram med å vere det også dei neste åra. Tida er difor heilt rett for å få kartlagt mogelegheitene for ei satsing her.
Til slutt må ein oppfordre til ein kollektiv jobb, der ein viser gjennom handling og bruk at båten er eit tilbod vi set høgt. Det gjeld både for privatpersonar, verksemder og for den politiske og administrative leiinga i kommunen. Dersom ein klarar å ha båten i medvitet i det daglege, kan små endringar bety mykje for eit svært viktig tilbod.
Abonner på:
Innlegg (Atom)
