I kveld, fredag 28. desember, inviterer kommunen og næringslivet i Hyllestad til romjulstreff. Treffet er først og fremst retta mot ungdom, men det er som kjent eit abstrakt omgrep, så ein har lete vere å setje ei klar aldersgrense. Treffet er tenkt tredelt, og vil grovt sett vere organisert slik:
- workshop frå klokka 18:00 til 19:30
- mat frå klokka 19:30 til folk har ete opp
- pubquiz med servering frå maten er oppeten til klokka 22:00
Om du sjølv er i tenkeboksen på om dette er noko du vil bruke tid på, så vil eg dra raskt gjennom kva ein har tenkt med kvar del.
Workshop: Ei kreativ runde i lag, der ein jobbar med nokre utdelte spørsmål. Vi har invitert nokre personar til å snakke kort om nokre ulike tema, mellom anna livet som tilflyttar, og arbeidet med ungdomsråd i kommunen. Inga aldersgrense på dette arbeidet, her er alle velkomne.
Mat: Vi får koldtbord frå Lavik Fjord Hotell. Dette er gratis, og forhåpentlegvis vel unt for alle som har jobba hardt i den første halvannan timen.
Pubquiz: Omstillingsorganisasjonen sin eigen quiz, som har vore køyrt med stor suksess gjennom hausten. Her er det heller ikkje inngangsbillett. Quizmaster er Rune Thorsnes, og det vert servering av øl og vin til fornuftige prisar, det betyr 18 års aldersgrense. Etter at quizen er ferdig vert det høve til å halde fram sosialiseringa. Vi har bestilt drosje frå Åfjorddalen til Leirvik Kro for alle som skal den vegen, også denne er gratis for dei som har vore med.
Det viktigaste med denne samlinga er at ein kosar seg i lag. Samstundes vil kommunen og næringslivet nytte høvet til å få innspel på jobben ein gjer, og det ein skal jobbe vidare med. Vi håpar at så mange som mogleg kjem, og set svært stor pris på at du dukkar opp i kveld. Vi lovar god stemning og god mat, og seier vel møtt!
fredag 28. desember 2012
torsdag 15. november 2012
Vi har ein plan!
Onsdag 14. november deltok underteikna på den første av eit tredagarsseminar om planarbeid. Seminaret var velregissert av Fylkesmannen, og programmet var variert og relevant. Frå Hyllestad deltok Margun Hyenes og Stig Tverberg frå plan og utvikling, i tillegg til meg sjølv. Og her burde fleire politikarar vore, det er heilt sikkert.
Kommunenplanen er den fremste premissleverandøren for det vi driv med i kommunen. Vi har også tidlegare hatt ei samling med fylkesmannen med info om planar og dei ufordringane som føl med, og vi har fått eksempel til det kjedsomelege på at ein god plan betyr raske prosessar og lite trøbbel, medan dårlege planar med ein haug med dispensasjonar byr på tilsvarande langdrektigheit og elendigheit.
Vår eigen kommuneplan er relativt fersk, og var revidert i 2009. Samstundes så er den lite utviklingsretta, og dei viktige langsiktige trekka, spesielt med tanke på næring, fritid og bustad, er ikkje innarbeidd. I alle fall ikkje det som Samlingslista har gått til val på av slike utviklingstrekk. Vi har difor vore pådrivar for å starte første revisjon av planen så snart som ressurssituasjonen på plan og utvikling tillet det - og gleda er stor over at den situasjonen nærmar seg.
Gjennom onsdagen fekk vi eit innblikk i korleis nokre gode eksempelkommunar hadde gjort denne prosessen før oss. Både Sogndal og Osterøy hadde gjort ein grundig og god jobb, og hausta no fruktene av det. Det var både lærerikt og inspirerande, og eg trur ikkje eg tek feil dersom eg påstår at både administrasjonen sine utsende og underteikna fekk mange gode innspel til korleis vi kan få ein god prosess på dette heime i Hyllestad.
Kommuneplanen gjeld alle. Innbyggjarar, næringsliv, tilsette i kommunen og lag- og organisasjonar forheld seg til ein kvardag der kommuneplanen er premissleverandør for framtidsutviklinga. Brei og solid oppslutnad rundt planarbeidet er difor eit sjølvsagt suksesskriterium for å lukkast med å få på plass ein god plan. Samlinga med Fylkesmannen var starten, og framhaldet vert definitivt moro å arbeide vidare med.
Heng med!
Kommunenplanen er den fremste premissleverandøren for det vi driv med i kommunen. Vi har også tidlegare hatt ei samling med fylkesmannen med info om planar og dei ufordringane som føl med, og vi har fått eksempel til det kjedsomelege på at ein god plan betyr raske prosessar og lite trøbbel, medan dårlege planar med ein haug med dispensasjonar byr på tilsvarande langdrektigheit og elendigheit.
Vår eigen kommuneplan er relativt fersk, og var revidert i 2009. Samstundes så er den lite utviklingsretta, og dei viktige langsiktige trekka, spesielt med tanke på næring, fritid og bustad, er ikkje innarbeidd. I alle fall ikkje det som Samlingslista har gått til val på av slike utviklingstrekk. Vi har difor vore pådrivar for å starte første revisjon av planen så snart som ressurssituasjonen på plan og utvikling tillet det - og gleda er stor over at den situasjonen nærmar seg.
Gjennom onsdagen fekk vi eit innblikk i korleis nokre gode eksempelkommunar hadde gjort denne prosessen før oss. Både Sogndal og Osterøy hadde gjort ein grundig og god jobb, og hausta no fruktene av det. Det var både lærerikt og inspirerande, og eg trur ikkje eg tek feil dersom eg påstår at både administrasjonen sine utsende og underteikna fekk mange gode innspel til korleis vi kan få ein god prosess på dette heime i Hyllestad.
Kommuneplanen gjeld alle. Innbyggjarar, næringsliv, tilsette i kommunen og lag- og organisasjonar forheld seg til ein kvardag der kommuneplanen er premissleverandør for framtidsutviklinga. Brei og solid oppslutnad rundt planarbeidet er difor eit sjølvsagt suksesskriterium for å lukkast med å få på plass ein god plan. Samlinga med Fylkesmannen var starten, og framhaldet vert definitivt moro å arbeide vidare med.
Heng med!
Kva gjer vi med kyrkjene våre?
Dei siste to vekene har kyrkjebygga på ny kome på dagsorden rundt om i fylket vårt. Hyllestad er ikkje noko unntak, og underteikna har vore med på å sette våre eigne kyrkjebygg på dagsorden. Debatten kjem denne gangen som ein konsekvens av at driftsrammene som soknerådet får til å drive kyrkjene ikkje strekk til. Vedlikehaldsetterslepet på bygga har auka dei siste åra, og frå kommunen sin ståstad synes det umogleg å hente dette inn att i nær framtid. I mellomtida er det både kommunen og soknerådet sitt ansvar å halde bygga forsvarlege, både teknisk og estetisk.
Kyrkja er ikkje berre eit forsamlingslokale for truande, men ein av dei viktigaste kultubærarane i samfunnet. Kyrkjene har vore sentrale i folket sitt virke, spesielt gjennom dei viktige hendingane i livet. Difor er det naturleg at det er sterke kjensler knytt til både bygga og det dei representerar. Det skal ein ha respekt og forståing for, det gjeld framfor alt dei folkevalde. Samstundes så er kyrkjene ein del av det som kommunen skal forvalte gjennom sin del av fellesskapet sine midlar. Då må ein sjå kyrkja i same perspektiv som dei andre kommunale oppgåvene.
Eg skulle ynskje at vi hadde nok midlar til å kunne halde alle kyrkjebygga skinande og vakre. Det har vi ikkje. Dei harde fakta er at vi har til dels store problem med å halde bygga på eit minimum av teknisk tilstand. Hyllestad-kyrkja har fått sitt løft innvendig, men også den har mykje ugjort. For kyrkjene i Bø og Øn er situasjonen endå verre - her står ein føre store vedlikehaldskostnadar i nær framtid. I mellomtida vert forfallet meir og meir synleg. Skal vi akseptere at bygga når ein uverdig forfatning? Eg tykkjer ikkje det.
Hyllestad, som dei fleste av nabokommunane våre, har kyrkjebygg som stammar frå ei tid der kommunikasjonane var annleis enn i dag. Hyllestad har gått frå å vere grendadelt, til å bli ei eining. Eg skal ikkje legge skjul på at det har vore ei ønskt utvikling for eigen del. Dette nye bilete av kommunen må også ligge til grunn når vi ser på kyrkjestrukturen. Det er ti minutt i bil frå eit bygg til neste. I tillegg så veit vi at oppslutnaden rundt gudstenestene ikkje lenger er som den var. Skal vi i framtida halde fram med å sitte nokre få sjeler i kvart vårt hjørne kvar tredje sundag? Eg trur den tida snart er forbi.
Grunnen til at denne ballen blir sparka såpass tydeleg over til soknerådet no, er for å freiste å kome i forkant. Vi ynskjer ikkje å måtte sjå at kyrkjene når eit forfall som tvingar fram stenging og krisevedtak. Det er negativt for kyrkja, og det er negativt for kommunen. Det er difor kjekt å registrere at soknerådet plukkar opp denne hansken, og søkjer ei konstruktiv tilnærming til denne utfordringa. Tida vil vise kva som er framtida for kyrkjene våre, men eg er relativt sikker på at vi kan få løyst mykje dersom viljen er til stades - og det trur eg at den er!
Som folkevald kjem ein frå tid til anna til saker som er meir krevjande enn andre. Dette er ei slik sak. Då er det viktigare enn nokon gang at folk brukar dei kanalane som finst for å gje innspel til dei som sit i beslutningsorgana. Dersom du sit med ei meining om denne saka, eller andre - nøl ikkje med å ta kontakt. Min kontaktinformasjon er lett tilgjengeleg, og di meining er alltid interessant.
Kyrkja er ikkje berre eit forsamlingslokale for truande, men ein av dei viktigaste kultubærarane i samfunnet. Kyrkjene har vore sentrale i folket sitt virke, spesielt gjennom dei viktige hendingane i livet. Difor er det naturleg at det er sterke kjensler knytt til både bygga og det dei representerar. Det skal ein ha respekt og forståing for, det gjeld framfor alt dei folkevalde. Samstundes så er kyrkjene ein del av det som kommunen skal forvalte gjennom sin del av fellesskapet sine midlar. Då må ein sjå kyrkja i same perspektiv som dei andre kommunale oppgåvene.
Eg skulle ynskje at vi hadde nok midlar til å kunne halde alle kyrkjebygga skinande og vakre. Det har vi ikkje. Dei harde fakta er at vi har til dels store problem med å halde bygga på eit minimum av teknisk tilstand. Hyllestad-kyrkja har fått sitt løft innvendig, men også den har mykje ugjort. For kyrkjene i Bø og Øn er situasjonen endå verre - her står ein føre store vedlikehaldskostnadar i nær framtid. I mellomtida vert forfallet meir og meir synleg. Skal vi akseptere at bygga når ein uverdig forfatning? Eg tykkjer ikkje det.
Hyllestad, som dei fleste av nabokommunane våre, har kyrkjebygg som stammar frå ei tid der kommunikasjonane var annleis enn i dag. Hyllestad har gått frå å vere grendadelt, til å bli ei eining. Eg skal ikkje legge skjul på at det har vore ei ønskt utvikling for eigen del. Dette nye bilete av kommunen må også ligge til grunn når vi ser på kyrkjestrukturen. Det er ti minutt i bil frå eit bygg til neste. I tillegg så veit vi at oppslutnaden rundt gudstenestene ikkje lenger er som den var. Skal vi i framtida halde fram med å sitte nokre få sjeler i kvart vårt hjørne kvar tredje sundag? Eg trur den tida snart er forbi.
Grunnen til at denne ballen blir sparka såpass tydeleg over til soknerådet no, er for å freiste å kome i forkant. Vi ynskjer ikkje å måtte sjå at kyrkjene når eit forfall som tvingar fram stenging og krisevedtak. Det er negativt for kyrkja, og det er negativt for kommunen. Det er difor kjekt å registrere at soknerådet plukkar opp denne hansken, og søkjer ei konstruktiv tilnærming til denne utfordringa. Tida vil vise kva som er framtida for kyrkjene våre, men eg er relativt sikker på at vi kan få løyst mykje dersom viljen er til stades - og det trur eg at den er!
Som folkevald kjem ein frå tid til anna til saker som er meir krevjande enn andre. Dette er ei slik sak. Då er det viktigare enn nokon gang at folk brukar dei kanalane som finst for å gje innspel til dei som sit i beslutningsorgana. Dersom du sit med ei meining om denne saka, eller andre - nøl ikkje med å ta kontakt. Min kontaktinformasjon er lett tilgjengeleg, og di meining er alltid interessant.
lørdag 1. september 2012
Destinasjon Hyllestad
Næringsutvikling er spanande, og på mange område utfordrande. Hyllestad Næringsråd har gira opp eit hakk i 2012, og brukt 100.000 av eigenkapitalen sin på å konstruere eit prosjekt under omstillingsparaplyen. I tillegg til eigeninnsatsen, så stiller fylkeskommunen med tre kroner for kvar av våre kroner. Prosjektet har som mål å utvikle det lokale næringslivet til å bli større og meir robust. Det er ei stor oppgåve. Til å løyse den har styret bretta opp sine armar, og i tillegg har vi leigd ekstern prosjektleiing gjennom firmat Micon.
Torsdag 30. august arrangerte prosjektet temakveld for medlemsbedriftene. Den handla om nettverk og samarbeid, på tvers av bedrifter, fag og lokalisering. Simen Wilberg, ein av gründerane bak Beat.no på Mjømna innleia med å fortelje si historie, ei imponerande beretning om å realisere forretningsdraumen sin, og vegen frå idé til å bli lansert som ein del av produktpakken til Tele2, Altibox og RiksTV. Frå øya Mjømna i Gulen. Kvelden var prikkfritt gjennomført, så må tida vise kva vi fekk etablert av nye tankar.
Hyllestad er i vinden med fleire prosjekt for tida. Omstillingsstatusen, som har gjeve rom for utviklingstankar og handlingar sidan 2010, er no komen så langt at planane skal over i handling. Nemde Micon køyrer også eit anna prosjekt, dette for Hyllestad kommune. Målet med dette er å løfte kommunesenteret vårt opp og fram, og gjere Hyllestad tettstad til ein plass der det er attraktivt å busette seg. Her har det også vore møte denne veka, eit veldig spennande og interessant folkemøte der fleire tok ordet, og la fram alt frå draum og fantasi til handfaste, konkrete prosjekt.
I løpet av September skal næringsrådet arrangere den andre temakvelden i utviklingsprosjektet. Den rettar seg mot reiselivsnæringa, og her vert både medlemmar av næringsrådet og alle andre som driv eller har tankar om å drive innanfor reiseliv invitert. Mitt subjektive syn er at denne næringa har eit enormt utviklingspotensiale. Det er det også mange andre næringar som har, men innanfor reiseliv er vi svært svake med dagens status, det er vi ikkje i like stor grad i andre bransjar.
Mange meiner mykje om reiseliv som satsingsområde. Vi meiner at all næring som skapar aktivitet og arbeidsplassar i lokalsamfunnet, utan å gå på akkord med dei lokale verdiane, er verdt å satse på. Det interkommunale HAFS-prosjektet Kystarven har sett fokus på kommersialiseringa av omgjevnadane våre. Det kan høyrest kapitalistisk og kynisk ut, men ofte handlar det meir om å ta vare på og tilrettelegge, enn å ause skogane og fjelltoppane ned med folk. Når det er sagt, så er det viktig at ein han tenkt gjennom kva ein vil, og korleis ein skal gjere det.
Vi har ikkje råd til å mislukkast i vårt arbeid med å skape meir aktivitet. Difor har næringsrådet og Norsk Kvernsteinssenter gått i lag, og dreg inn dei beste for å tenne nokre gnistar, og hjelpe oss i gang. Bill Taylor frå Skottland vil delta med fagkunnskap og døme på reiselivssatsingar frå Norge og Skottland, og vi vil få på plass ein som har lukkast til å fortelje om sin veg frå start til lønsam reiselivsbedrift. Dette møtet er dagsett til 22. september, og ein håpar naturleg nok at næringa og dei lokale initiativa kjenner si besøkelsestid, og er med på lasset. Kanskje du går med ei reiselivsbedrift i magen?
Torsdag 30. august arrangerte prosjektet temakveld for medlemsbedriftene. Den handla om nettverk og samarbeid, på tvers av bedrifter, fag og lokalisering. Simen Wilberg, ein av gründerane bak Beat.no på Mjømna innleia med å fortelje si historie, ei imponerande beretning om å realisere forretningsdraumen sin, og vegen frå idé til å bli lansert som ein del av produktpakken til Tele2, Altibox og RiksTV. Frå øya Mjømna i Gulen. Kvelden var prikkfritt gjennomført, så må tida vise kva vi fekk etablert av nye tankar.
Hyllestad er i vinden med fleire prosjekt for tida. Omstillingsstatusen, som har gjeve rom for utviklingstankar og handlingar sidan 2010, er no komen så langt at planane skal over i handling. Nemde Micon køyrer også eit anna prosjekt, dette for Hyllestad kommune. Målet med dette er å løfte kommunesenteret vårt opp og fram, og gjere Hyllestad tettstad til ein plass der det er attraktivt å busette seg. Her har det også vore møte denne veka, eit veldig spennande og interessant folkemøte der fleire tok ordet, og la fram alt frå draum og fantasi til handfaste, konkrete prosjekt.
I løpet av September skal næringsrådet arrangere den andre temakvelden i utviklingsprosjektet. Den rettar seg mot reiselivsnæringa, og her vert både medlemmar av næringsrådet og alle andre som driv eller har tankar om å drive innanfor reiseliv invitert. Mitt subjektive syn er at denne næringa har eit enormt utviklingspotensiale. Det er det også mange andre næringar som har, men innanfor reiseliv er vi svært svake med dagens status, det er vi ikkje i like stor grad i andre bransjar.
Mange meiner mykje om reiseliv som satsingsområde. Vi meiner at all næring som skapar aktivitet og arbeidsplassar i lokalsamfunnet, utan å gå på akkord med dei lokale verdiane, er verdt å satse på. Det interkommunale HAFS-prosjektet Kystarven har sett fokus på kommersialiseringa av omgjevnadane våre. Det kan høyrest kapitalistisk og kynisk ut, men ofte handlar det meir om å ta vare på og tilrettelegge, enn å ause skogane og fjelltoppane ned med folk. Når det er sagt, så er det viktig at ein han tenkt gjennom kva ein vil, og korleis ein skal gjere det.
Vi har ikkje råd til å mislukkast i vårt arbeid med å skape meir aktivitet. Difor har næringsrådet og Norsk Kvernsteinssenter gått i lag, og dreg inn dei beste for å tenne nokre gnistar, og hjelpe oss i gang. Bill Taylor frå Skottland vil delta med fagkunnskap og døme på reiselivssatsingar frå Norge og Skottland, og vi vil få på plass ein som har lukkast til å fortelje om sin veg frå start til lønsam reiselivsbedrift. Dette møtet er dagsett til 22. september, og ein håpar naturleg nok at næringa og dei lokale initiativa kjenner si besøkelsestid, og er med på lasset. Kanskje du går med ei reiselivsbedrift i magen?
onsdag 11. juli 2012
Kommunen og eg
Det synest å dukke opp oftare no enn før. Små og store problem, ofte rett framfor nasetippen, skal løysast etter fylgjande metode:
1. Identifisere utfordringa som eit problem (kan ofte vere utfordrande, men her er mange blitt veldig gode).
2. Belyse alle negative sider inngåande (her er det viktig å samstundes skjule eventuelle moment som kan redusere negativiteten i saka ein har under opparbeiding).
3. Peike ut syndaren (nokon andre burde alltid teke større ansvar, dersom vedkomande er vanskeleg å identifisere kan det vere lurt å peike på kommunen eller staten).
4. Bruke tid og krefter på å formidle saka (her er det viktig å ikkje analysere om det hadde kravd mindre arbeid å løyse problemet - tenk prinsipp og at nokon bør få svi).
Firda er eit av dei viktigaste talerøyra for deg som ynskjer å nytte denne metoden. I dag kan vi lese om Kristine, som var uheldig å skade seg under Nordsjøporthelga i Askvoll-øyane. Ho vart frakta til sjukehuset i Førde, undersøkt der, og friskmeldt utpå kvelden. Ho ville naturleg nok tilbake til øyane, men sidan ho var i fin form vart ikkje returen å rekne som ei pasientreise. Helse Førde betalte i staden ei natt på vandrarheimen. Og kva er vinklinga og moralen frå dei involverte? Lang veg til sjukehus, dårleg kollektivtilbod, tverre reglar som ikkje kunne betale for tur til Askvoll og dårleg med mat på vandrarheimen.
Ikkje lenge før kunne same avis melde om at Aud Jorunn i Førde har fått hagen full av brunsneglar. Det er i seg sjølv knappast ei nyheit, men greitt nok i desse ferietider. Det som var oppsiktsvekkande i denne saka var at Aud Jorunn meinte at dette var noko kommunen måtte ta tak i. Ho fekk til alt overmål støtte frå fleire grendalagsleiarar, som samstundes peikte på at dette iallfall ikkje var noko dei kunne ta seg av.
Slik er vi kanskje i ferd med å bli. Ein gjeng med dovenpelsar som er meir opptekne av rettar enn av plikter, og som glatt brukar meir tid på å fortelje kor gale alt er, heller enn å ta eit initiativ sjølv. Dette er nok desverre ikkje eit Førdegryte-problem, her i Hyllestad har vi òg har diskusjonar som går på kva ein kan vente av kommunen, og kva som ligg utanfor. Virkeligheitsoppfattinga er ikkje alltid på topp. Vi vert stadig flinkare til å peike på alt som er gale, og samstundes dårlegare på å gjere noko med det sjølv.
Heldigvis finst unntaka, som bør vere til inspirasjon for andre. I Hyllestad har kantslåtten på kommunale vegar vore eit tilbakevendande tema. Ironisk nok er det i byggjefelta, med fleste bebuarar per vegmeter, forventningane til det offentlege i kombinasjon med kollektiv maktesløyse er størst. Her peikar ein på tryggleiken ved at graset får bli ein halvmeter høgt, men sler ikkje eit strå utanfor plenen. Sjølv har eg ein nabo som i staden for å køyre traktoren med slåmaskina i skuffa heilt til tunet, parkerar i botnen av den kommunale vegen, og sler med seg kantane, først opp - og så nedatt. Så kjem naboane med rive heilt av seg sjølv. Seansen kostar ein times tid med sakte arbeid og mykje god prat. Så fekk ein sosialisert litt med naboane i same slengen.
I tillegg til denne gode opplevinga, så er Dale IL Turgruppe ein prisverdig initiativrik gjeng. Dei tek utgangspunkt i noko så enkelt, men arbeidskrevjande, som betre turstiar. Her er det frammøte, vilje og litt musklar som skal til, ikkje noko meir. Folk stiller opp, jobbar litt, pratar litt og bidreg til at fellesskapet får det litt betre for kvar økt.
Korleis er di haldning? Gjer du før du klagar?
1. Identifisere utfordringa som eit problem (kan ofte vere utfordrande, men her er mange blitt veldig gode).
2. Belyse alle negative sider inngåande (her er det viktig å samstundes skjule eventuelle moment som kan redusere negativiteten i saka ein har under opparbeiding).
3. Peike ut syndaren (nokon andre burde alltid teke større ansvar, dersom vedkomande er vanskeleg å identifisere kan det vere lurt å peike på kommunen eller staten).
4. Bruke tid og krefter på å formidle saka (her er det viktig å ikkje analysere om det hadde kravd mindre arbeid å løyse problemet - tenk prinsipp og at nokon bør få svi).
Firda er eit av dei viktigaste talerøyra for deg som ynskjer å nytte denne metoden. I dag kan vi lese om Kristine, som var uheldig å skade seg under Nordsjøporthelga i Askvoll-øyane. Ho vart frakta til sjukehuset i Førde, undersøkt der, og friskmeldt utpå kvelden. Ho ville naturleg nok tilbake til øyane, men sidan ho var i fin form vart ikkje returen å rekne som ei pasientreise. Helse Førde betalte i staden ei natt på vandrarheimen. Og kva er vinklinga og moralen frå dei involverte? Lang veg til sjukehus, dårleg kollektivtilbod, tverre reglar som ikkje kunne betale for tur til Askvoll og dårleg med mat på vandrarheimen.
Ikkje lenge før kunne same avis melde om at Aud Jorunn i Førde har fått hagen full av brunsneglar. Det er i seg sjølv knappast ei nyheit, men greitt nok i desse ferietider. Det som var oppsiktsvekkande i denne saka var at Aud Jorunn meinte at dette var noko kommunen måtte ta tak i. Ho fekk til alt overmål støtte frå fleire grendalagsleiarar, som samstundes peikte på at dette iallfall ikkje var noko dei kunne ta seg av.
Slik er vi kanskje i ferd med å bli. Ein gjeng med dovenpelsar som er meir opptekne av rettar enn av plikter, og som glatt brukar meir tid på å fortelje kor gale alt er, heller enn å ta eit initiativ sjølv. Dette er nok desverre ikkje eit Førdegryte-problem, her i Hyllestad har vi òg har diskusjonar som går på kva ein kan vente av kommunen, og kva som ligg utanfor. Virkeligheitsoppfattinga er ikkje alltid på topp. Vi vert stadig flinkare til å peike på alt som er gale, og samstundes dårlegare på å gjere noko med det sjølv.
Heldigvis finst unntaka, som bør vere til inspirasjon for andre. I Hyllestad har kantslåtten på kommunale vegar vore eit tilbakevendande tema. Ironisk nok er det i byggjefelta, med fleste bebuarar per vegmeter, forventningane til det offentlege i kombinasjon med kollektiv maktesløyse er størst. Her peikar ein på tryggleiken ved at graset får bli ein halvmeter høgt, men sler ikkje eit strå utanfor plenen. Sjølv har eg ein nabo som i staden for å køyre traktoren med slåmaskina i skuffa heilt til tunet, parkerar i botnen av den kommunale vegen, og sler med seg kantane, først opp - og så nedatt. Så kjem naboane med rive heilt av seg sjølv. Seansen kostar ein times tid med sakte arbeid og mykje god prat. Så fekk ein sosialisert litt med naboane i same slengen.
I tillegg til denne gode opplevinga, så er Dale IL Turgruppe ein prisverdig initiativrik gjeng. Dei tek utgangspunkt i noko så enkelt, men arbeidskrevjande, som betre turstiar. Her er det frammøte, vilje og litt musklar som skal til, ikkje noko meir. Folk stiller opp, jobbar litt, pratar litt og bidreg til at fellesskapet får det litt betre for kvar økt.
Korleis er di haldning? Gjer du før du klagar?
søndag 1. juli 2012
Krevjande for barnehagane i Hyllestad
Ei av dei eldste sakene i lokalpolitikken i Hyllestad er barnehagesaka. Dei siste 20 åra har vore ei reise gjennom dei fleste moglege alternativ reint lokaliseringsmessig. Sidan bygget i Prestefjøra vart til som eit felles barnehagebygg for heile kommunen, har ein vore gjennom ein desentralisert struktur som har vore meir prega av gjenbruk og døyving av skulenedleggingssmerter, enn av å tenkje på ein god og framtidsretta barnehage. Samlingslista var i valkampen tydelege på at ein måtte drive ein meir langsiktig barnehagepolitikk, slik at både borna, dei tilsette og foreldra har gode tilhøve. I tillegg må ressursbruken stå i stil med tilbodet.
Vi skisserte difor tidleg at Hyllestad kommune bør ha éin offentleg barnehage, og at den burde ligge på Hyllestad, knytt opp mot det eksisterande oppvekstmiljøet som er der, og plassert geografisk midt i kommunen. Dessutan er det på Hyllestad vi har det einaste bygget som er bygd som barnehage. Situasjonen ved valet var to offentlege barnehagar, i Leirvik og Sørbøvåg, i tillegg til ein privat på Åfjorddalen. Bygget i Prestefjøra var i bruk som småskule. Då må det nødvendigvis gjerast nokre grep for å få heile kabalen til å gå opp.
Det endelege vedtaket om struktur kom i budsjettbehandlinga rett før jul i 2011, og var samrøystes. Underforstått skulle skulen umiddelbart starte prosessen med å få plass til alle elevane under same tak, og Prestefjøra måtte på ny tilpassast barnehagedrift. Det er god grunn til å berømme både skule- og barnehageleiing for måten dei har følgt opp dette vedtaket på. Sjølv om flyttinga av barnehagane måtte utsetjast eit halvt år, så har arbeidet så langt hatt det høgste tempo ein kan forvente.
Arbeid under tidpress, med avgrensa ressursar vert sjeldan heilt optimalt. Likevel synest ein å ha ein plan som leiar mot framtidig gode løysingar, både for skulen og barnehagen. Når ein veit at det ligg ein gevinst i enden, så kan ein leve med at ikkje alt er hundre prosent undervegs. Formannskapet fekk presentert teikningane og løysingane for den nye barnehagen no i vår, og det er liten tvil om at vi er i ferd med å få ein svært god barnehage for alle.
På kommunestyremøte no i juni fremja administrasjonen ei sak om å legge ned Øn barnehage. Dette har ikkje tidlegare vore politisk behandla, men forslaget er tufta på lågt søkartal, noko som ville ha vore pedagogisk og økonomisk utfordrande. Vi kunne ha tenkt oss at denne saka vart førebudd tidlegare, då søkartala har vore kjende ei tid allereie. Då kunne ein ha køyrt ein betre prosess, spesielt ovanfor foreldra. Likevel ser det ut til å vere semje rundt det valet som er teke, også frå foreldra si side. Det er uansett ikkje med noko god kjensle ein sender born og foreldre på flytting to gangar på eit halvt år.
Samlingslista sitt syn er at barnehagepolitikken i kommunen har vore vinglete, og meir enn noko anna prega av ein snodig kombinasjon av hastverk og beslutningsvegring. Førre kommunestyre utgreia alternativ til den store gullmedaljen fordi dei meinte å ha for dårleg grunnlag å fatte vedtak på, for så å gå imot tilrådinga frå administrasjonen. Denne vinglinga har skapt den uheldige situasjonen som borna, foreldra og ikkje minst dei tilsette har vore gjennom, med stadig uvisse om korleis framtida skal sjå ut. Vi meiner difor at det er svært viktig at ein no har sementert ein framtidsretta og god barnehagestruktur i Hyllestad - det var på høg tid.
Vi skisserte difor tidleg at Hyllestad kommune bør ha éin offentleg barnehage, og at den burde ligge på Hyllestad, knytt opp mot det eksisterande oppvekstmiljøet som er der, og plassert geografisk midt i kommunen. Dessutan er det på Hyllestad vi har det einaste bygget som er bygd som barnehage. Situasjonen ved valet var to offentlege barnehagar, i Leirvik og Sørbøvåg, i tillegg til ein privat på Åfjorddalen. Bygget i Prestefjøra var i bruk som småskule. Då må det nødvendigvis gjerast nokre grep for å få heile kabalen til å gå opp.
Det endelege vedtaket om struktur kom i budsjettbehandlinga rett før jul i 2011, og var samrøystes. Underforstått skulle skulen umiddelbart starte prosessen med å få plass til alle elevane under same tak, og Prestefjøra måtte på ny tilpassast barnehagedrift. Det er god grunn til å berømme både skule- og barnehageleiing for måten dei har følgt opp dette vedtaket på. Sjølv om flyttinga av barnehagane måtte utsetjast eit halvt år, så har arbeidet så langt hatt det høgste tempo ein kan forvente.
Arbeid under tidpress, med avgrensa ressursar vert sjeldan heilt optimalt. Likevel synest ein å ha ein plan som leiar mot framtidig gode løysingar, både for skulen og barnehagen. Når ein veit at det ligg ein gevinst i enden, så kan ein leve med at ikkje alt er hundre prosent undervegs. Formannskapet fekk presentert teikningane og løysingane for den nye barnehagen no i vår, og det er liten tvil om at vi er i ferd med å få ein svært god barnehage for alle.
På kommunestyremøte no i juni fremja administrasjonen ei sak om å legge ned Øn barnehage. Dette har ikkje tidlegare vore politisk behandla, men forslaget er tufta på lågt søkartal, noko som ville ha vore pedagogisk og økonomisk utfordrande. Vi kunne ha tenkt oss at denne saka vart førebudd tidlegare, då søkartala har vore kjende ei tid allereie. Då kunne ein ha køyrt ein betre prosess, spesielt ovanfor foreldra. Likevel ser det ut til å vere semje rundt det valet som er teke, også frå foreldra si side. Det er uansett ikkje med noko god kjensle ein sender born og foreldre på flytting to gangar på eit halvt år.
Samlingslista sitt syn er at barnehagepolitikken i kommunen har vore vinglete, og meir enn noko anna prega av ein snodig kombinasjon av hastverk og beslutningsvegring. Førre kommunestyre utgreia alternativ til den store gullmedaljen fordi dei meinte å ha for dårleg grunnlag å fatte vedtak på, for så å gå imot tilrådinga frå administrasjonen. Denne vinglinga har skapt den uheldige situasjonen som borna, foreldra og ikkje minst dei tilsette har vore gjennom, med stadig uvisse om korleis framtida skal sjå ut. Vi meiner difor at det er svært viktig at ein no har sementert ein framtidsretta og god barnehagestruktur i Hyllestad - det var på høg tid.
Skuffande av Senterpartiet og Høgre
På siste kommunestyremøte før ferien skulle ein behandle ei sak som administrasjonen vart beden om å utarbeide sist møte. Sylvia og Heiko Helms har kjøpt ein gard på Ås, og har gjennom fleire saker tidlegare gjort greie for at vegen til garden er til hinder for at dei kan realisere næringsaktivitet. Sjølve aktiviteten er godt dokumentert, mellom anna gjennom eit grundig søknadsarbeid mot Innovasjon Norge. Dette har vore gjort kjent for kommunestyret, og aktivitane syner såleis å vere truverdige og godt dokumenterte.
Sylvia Helms stilte til val for Samlingslista hausten 2011, og kom inn i kommunestyret. Denne saka har ho jobba med sidan før valet, og heldt naturleg nok fram med det som privatperson også etter at ho fekk plass i kommunestyret. Når denne saka kom opp, så var det viktig for gruppa til Samlingslista å handtere dette på ein ryddig og sakleg måte. Det er ikkje slik at ein skal kunne nytte ein politisk posisjon til å jobbe fram private saker. Så er det heller ikkje slik at ein som kommunepolitikar skal vere avskoren frå å ha privat engasjement.
Samlingslista gjekk til val på eit politisk program. Der har vi sagt at vi skal jobbe for betring av dei kommunale vegane, og for utvikling av lokalt næringsliv. I vår tilnærming til saka, så har desse to punkta vore sentrale. Hyllestad kommune har ei vegprioriteringsliste som plan og utvikling jobbar etter. Denne vert rullert med jamne mellomrom. Så er det slik at dei gangane næringsinteresser dukkar opp, så høver det ikkje alltid å vente på neste planlagde rullering - då må ein omprioritere.
Samlingslista har såleis ikkje gjort noko anna enn å stå for det vi gjekk til val på. Vegstandarden på dei kommunale vegane er problematisk fleire stader, og ei samla satsing på vegane er naudsynt i åra som kjem. Vi har prioritert opp ein veg som vil utløyse eit næringsinitiativ framfor vegar der ikkje vegstandarden står i vegen for konkret næring og nyskaping. Det er ei prinsipiell tilnærming. Vi la opp til ein prinsippdebatt rundt denne måten å prioritere på, men møtte i staden ei mistenkjeleggjering frå SP sin representant rundt motiva, og det faktum at Sylvia Helms er med i gruppa til Samlingslista.
Samlingslista sitt forslag var å omdisponere kr. 80 000 innanfor eksisterande ramme for å prioritere å utbetre dei verste partia av vegen. Administrasjonen hadde antyda ein totalkostnad på kr. 160 000. Dei resterande midlane vert å kome attende til i neste rullering av vegplanen. Denne tilnærminga meiner vi sjølv er handlekraftig og god, og at den sender eit tydeleg signal til næringsdrivande i Hyllestad om at det er vilje til å satse på næring - sjølv i trange tider. Når SP og H vel å meine det motsatte, ved å røyste i mot i samla blokk, så får det stå for deira rekning. Det som er spesielt skuffande er at ingen av desse ynskte å ta debatten. Næringslivspartiet Høgre tok ikkje ein gang ordet i saka, før dei samla stemte i mot å legge til rette for næringsutvikling. Forstå det den som kan.
Saka vart vedteken med Samlingslista sitt framlegg, med knappast mogeleg fleirtal. Vi tykkjer det er beklageleg at det er så marginal vilje til å satse på utvikling. Sjølv om det er knapt med ressursane, så er det gledeleg å kunne løyve til initiativ som bidreg til å skape aktivitet - det treng kommunen vår. Samlingslista håpar vi får fleire slike initiativ til politisk behandling.
NB! Sylvia Helms var sjølvsagt ugild når denne saka vart handsama.
Sylvia Helms stilte til val for Samlingslista hausten 2011, og kom inn i kommunestyret. Denne saka har ho jobba med sidan før valet, og heldt naturleg nok fram med det som privatperson også etter at ho fekk plass i kommunestyret. Når denne saka kom opp, så var det viktig for gruppa til Samlingslista å handtere dette på ein ryddig og sakleg måte. Det er ikkje slik at ein skal kunne nytte ein politisk posisjon til å jobbe fram private saker. Så er det heller ikkje slik at ein som kommunepolitikar skal vere avskoren frå å ha privat engasjement.
Samlingslista gjekk til val på eit politisk program. Der har vi sagt at vi skal jobbe for betring av dei kommunale vegane, og for utvikling av lokalt næringsliv. I vår tilnærming til saka, så har desse to punkta vore sentrale. Hyllestad kommune har ei vegprioriteringsliste som plan og utvikling jobbar etter. Denne vert rullert med jamne mellomrom. Så er det slik at dei gangane næringsinteresser dukkar opp, så høver det ikkje alltid å vente på neste planlagde rullering - då må ein omprioritere.
Samlingslista har såleis ikkje gjort noko anna enn å stå for det vi gjekk til val på. Vegstandarden på dei kommunale vegane er problematisk fleire stader, og ei samla satsing på vegane er naudsynt i åra som kjem. Vi har prioritert opp ein veg som vil utløyse eit næringsinitiativ framfor vegar der ikkje vegstandarden står i vegen for konkret næring og nyskaping. Det er ei prinsipiell tilnærming. Vi la opp til ein prinsippdebatt rundt denne måten å prioritere på, men møtte i staden ei mistenkjeleggjering frå SP sin representant rundt motiva, og det faktum at Sylvia Helms er med i gruppa til Samlingslista.
Samlingslista sitt forslag var å omdisponere kr. 80 000 innanfor eksisterande ramme for å prioritere å utbetre dei verste partia av vegen. Administrasjonen hadde antyda ein totalkostnad på kr. 160 000. Dei resterande midlane vert å kome attende til i neste rullering av vegplanen. Denne tilnærminga meiner vi sjølv er handlekraftig og god, og at den sender eit tydeleg signal til næringsdrivande i Hyllestad om at det er vilje til å satse på næring - sjølv i trange tider. Når SP og H vel å meine det motsatte, ved å røyste i mot i samla blokk, så får det stå for deira rekning. Det som er spesielt skuffande er at ingen av desse ynskte å ta debatten. Næringslivspartiet Høgre tok ikkje ein gang ordet i saka, før dei samla stemte i mot å legge til rette for næringsutvikling. Forstå det den som kan.
Saka vart vedteken med Samlingslista sitt framlegg, med knappast mogeleg fleirtal. Vi tykkjer det er beklageleg at det er så marginal vilje til å satse på utvikling. Sjølv om det er knapt med ressursane, så er det gledeleg å kunne løyve til initiativ som bidreg til å skape aktivitet - det treng kommunen vår. Samlingslista håpar vi får fleire slike initiativ til politisk behandling.
NB! Sylvia Helms var sjølvsagt ugild når denne saka vart handsama.
Abonner på:
Innlegg (Atom)